Widziałem ID. Polo na żywo. Volkswagen odrobił pracę domową
Nowość Volkswagena ma być wreszcie prawdziwym samochodem elektrycznym dla ludu. Oglądałem go już z bliska i muszę przyznać, że zapowiada się obiecująco.
Nie da się ukryć, że ID. Polo przeszło długą drogę, zanim doczekało się swojej ostatecznej wersji. W marcu 2023 roku świat po raz pierwszy oficjalnie usłyszał o tym samochodzie – w postaci koncepcyjnego ID.2all. Produkcyjne auto, już z nową nazwą, ale jeszcze w pełnym kamuflażu, zadebiutowało aż 2,5 roku później, dopiero podczas targów IAA we wrześniu 2025 roku.
Kilka tygodni temu miałem możliwość przedpremierowo zapoznać się z gotowym produktem, a dziś mogę wreszcie oficjalnie podzielić się z wami moimi wrażeniami i spostrzeżeniami na temat nowego Volkswagena ID. Polo. Zacznijmy więc.
Z zewnątrz wygląda zaskakująco… spalinowo
Volkswagen ID. Polo ma 405,3 cm długości, 181,6 cm szerokości i 153 cm wysokości, a jego rozstaw osi mierzy 260 cm. Takie wymiary bezdyskusyjnie zapewniają mu tytuł najmniejszego elektryka w gamie koncernu z Wolfsburga. Dla porównania, ID.3 Neo jest o ponad 21 cm dłuższe i ma o ponad 16 cm większą odległość między osiami. Co ciekawe, spalinowe Polo też jest minimalnie dłuższe od elektrycznego, ale za to ma istotnie węższe i niższe nadwozie oraz mniejszy rozstaw osi.
Stylistyka ID. Polo to według mnie jedna z jego najważniejszych kart przetargowych. Nowość Volkswagena wygląda moim zdaniem naprawdę dobrze – nie przypomina futurystycznego wehikułu rodem z Jetsonów i jest po prostu zwykłym, klasycznym hatchbackiem, bez zbędnych udziwnień. Gdyby nie przedrostek ID. w nazwie byłbym skłonny uwierzyć, że patrzę na kolejną generację spalinowego Polo.
Warto też zauważyć, że design auta wcale mocno się nie zmienił od czasu prototypu ID.2all. Został oczywiście nieco ugrzeczniony i pozbawiony chociażby „napompowanych” tylnych błotników, ale wiele elementów z konceptu zostało na swoim miejscu.
Można tu wskazać np. reflektory połączone pasem świetlnym z podświetlanym logo, tylne światła tworzące wizualnie jeden element czy ukrytą klamkę tylnych drzwi. Muszę jednak przyznać, że akurat tego ostatniego rozwiązania nie jestem wielkim zwolennikiem. Wydaje mi się, że normalna klamka, taka jak z przodu, pasowałaby tu lepiej.
Do wyboru, do koloru
Jako antyfana szarości na drogach cieszy mnie, że ID. Polo otrzymało żywą paletę kolorów. Składa się na nią siedem odcieni – trzy podstawowe (Python Yellow, Candy White i Tornado Red) oraz cztery metaliczne (Grenadilla Black, Magnetic Tech, Dolomit Silver i Celestial Blue). Mam nadzieję, że klienci nie będą bali się wybierać weselszych lakierów. W żółtym opisywany model naprawdę świetnie się prezentuje, natomiast w przypadku szarego już od samego patrzenia na niego można dostać depresji.
Volkswagen zadbał też o atrakcyjną gamę obręczy kół. Podstawowa wersja będzie się poruszała co prawda na stalówkach z kołpakami, ale już w droższych odmianach można popuścić wodze fantazji i zamówić nawet 19-calowe felgi. Choć jak dla mnie optymalne będą obręcze o cal mniejsze, które mają także ciekawszy wzór. Poniżej, po kolei, alufelgi o średnicy 17, 18 i 19 cali:
W środku też jest dość klasycznie
Wspomniałem, że ID. Polo w zasadzie bez większych zmian przejęło projekt nadwozia z prototypu, tymczasem z wnętrzem sytuacja jest zgoła odmienna. Według pierwotnych założeń kokpit najmniejszego elektryka Volkswagena miał mieć o wiele bardziej minimalistyczną formę, z mocno zredukowaną liczbą fizycznych instrumentów obsługi.
Tymczasem w gotowym aucie znajdziemy dość tradycyjnie wyglądającą deskę rozdzielczą z osobnymi klawiszami do sterowania klimatyzacją i dużymi przyciskami na kierownicy. Może nie robi to efektu wow, zwłaszcza na przedstawicielach młodego pokolenia, ale pod względem wygody użytkowania trudno się do czegoś przyczepić.
Efektu wow nie wzbudzi także raczej ilość miejsca w kabinie. Volkswagen zapewnia, że wnętrze ID. Polo zyskało nieco na przestronności w porównaniu ze spalinowym poprzednikiem, ale nie zapominajmy, że to nadal tylko miejski hatchback. Z przodu kierowca i pasażer mogą się czuć całkiem swobodnie, natomiast z tyłu można powiedzieć, że jest tak w sam raz dla dwóch dorosłych osób.
To, że osoby siedzące w przedniej części kabiny są bardziej uprzywilejowane, potwierdza również fakt, że z tyłu nie przewidziano dodatkowych nawiewów czy podłokietnika. Za to w obu rzędach siedzeń przewidziano po dwa porty USB-C.
Co także typowe w tym segmencie, poszczególne wersje wyposażenia mocno różnią się poziomem wykończenia. Miękkie materiały na tunelu środkowym czy boczkach tylnych drzwi spotkamy dopiero najbogatszej odmianie Style. W tańszych wariantach trzeba się też spodziewać skokowej regulacji oparć przednich foteli – jeśli komuś to przeszkadza, będzie musiał wybrać wersję z elektrycznie regulowanymi siedzeniami.
Bagażnik w ID. Polo oferuje bazowo 441 litrów (o 91 litrów więcej niż w benzynowym Polo), a po złożeniu kanapy jego pojemność rośnie do 1243 litrów (w spaliniaku maksymalnie 1125 litrów). Do tego do dyspozycji otrzymujemy dwa solidne haki na torby, regulowaną podłogę oraz głęboki schowek pod nią (trochę jak w Pumie), który w zależności od wersji może być w różny sposób zagospodarowany.
Cyfrowe zegary z analogowym motywem
Każde ID. Polo w standardzie ma na pokładzie dwa pokaźne wyświetlacze – 10-calowe cyfrowe zegary oraz 13-calowy, dotykowy ekran centralny. Tak samo jak w pokazanym parę tygodni temu ID.3 Neo, tutaj również można wybrać klasyczny motyw, nawiązujący do pierwszego Golfa (zestaw wskaźników) oraz kineskopowego telewizora i magnetofonu (multimedia).
Na tyle, na ile podczas statycznej prezentacji można się było zapoznać, nowy system multimedialny Volkswagena oceniam bardzo pozytywnie. Ma czytelny interfejs z możliwością tworzenia skrótów do wybranych opcji i jest przyjazny w obsłudze.
Trzy wersje, trzy silniki
Volkswagen ID. Polo powstał na zmodernizowanej platformie MEB+, w przypadku której największą nowością jest wprowadzenie przedniego napędu. Dzięki temu główny bagażnik może oferować głęboki schowek pod podłogą, za to pod maską nie znajdziemy frunka.
Oferta ID. Polo obejmuje trzy warianty silnikowe. Wszystkie są przednionapędowe, dwie słabsze mają baterie litowo-żelazowo-fosforanowe (LFP), a mocniejsza – niklowo-manganowo-kobaltowe (NMC). Poniżej ich podstawowe parametry:
- moc 116 KM, akumulator 37 kWh netto, 0-100 km/h w 11,0 s, zasięg do 315 km
- moc 135 KM, akumulator 37 kWh netto, 0-100 km/h w 9,8 s, zasięg do 329 km
- moc 211 KM, akumulator 52 kWh netto, 0-100 km/h w 7,4 s, zasięg do 456 km
Polski cennik Volkswagena ID. Polo powinniśmy poznać w niedalekiej przyszłości, ale już teraz wiadomo, że gamę tego modelu stworzą trzy poziomy wyposażenia. Podstawowy Trend będzie dostępny tylko z najsłabsza jednostką napędową i powinien kosztować w okolicach 100 tysięcy zł. Jego lista wyposażenia seryjnego zawiera m.in. reflektory LED, automatyczną klimatyzację, cyfrowy zestaw wskaźników i multimedia z 13-calowym wyświetlaczem.
Środkowa odmiana Life uzupełni konfigurację o m.in. adaptacyjny tempomat (ACC), kamerę cofania czy bezprzewodową ładowarkę do telefonu. Najwyższa wersja Style wprowadzi jeszcze m.in. matrycowe reflektory IQ.LIGHT LED i tylne światła 3D-LED, dwustrefową klimatyzację oraz podgrzewane fotele i kierownicę. Oba te warianty będą występować zarówno ze 135-konnym, jak i 211-konnym napędem.
ID. Polo potwierdza to, o czym przekonałem się już przy okazji premiery ID.3 Neo – Volkswagen uczy się na błędach i porzuca eksperymenty na rzecz sprawdzonych przez lata rozwiązań. Uważam, że to właśnie „normalność” jest głównym atutem opisywanego dziś modelu i ma spore szanse na popularność nie tylko w segmencie elektryków, ale i miejskich aut ogółem.
