Volkswagen pożyczył auto od Chińczyków. Tempest to pierwszy taki model
Volkswagen pokazał nowy model dostawczy o nazwie Tempest. Będzie on sprzedawany na rynku brazylijskim i co najciekawsze - jest to chiński Maxus V90 z doklejonym znaczkiem Volkswagena. Sytuacja, kiedy Niemcy pożyczają auta od innych marek, nie jest częsta - ale też się czasem zdarza.
Volkswagen wprowadził właśnie nowego dostawczaka, który jest w zasadzie konstrukcją chińską. Trochę to nie pasuje do tej marki; Niemcy bowiem stronią od typowej inżynierii znaczkowej i rzadko korzystają z konstrukcji innych producentów. To znaczy, tak myśli całkiem sporo osób - a to nie do końca prawda.
Tempest, czyli Maxus ze znaczkiem Volkswagena
Volkswagen wprowadził do Brazylii nowy model o nazwie Tempest. To duży samochód dostawczy, który rozmiarami odpowiada europejskiemu Crafterowi. Bazuje on na chińskim Maxusie V90, stworzonym przez koncern SAIC.
Tempest oznacza wejście brazylijskiego oddziału Volkswagena do segmentu samochodów dostawczych i lekkich pojazdów użytkowych, nowego segmentu dla firmy: wcześniej dział grupy specjalizujący się w pojazdach komercyjnych oferował wyłącznie w samochody ciężarowe i autobusy.
Rodzina obejmuje cztery modele, które razem tworzą 11 konfiguracji: minibus pasażerski, podwozie oraz furgon w całości wykonany z metalu i szkła. Całkowita długość wszystkich modeli wynosi 5,94 metra (modele "z podwoziem" mają do 6,2 metra).
Pod maską Tempesta znajduje się 2-litrowy turbodiesel SAIC. W wersji brazylijskiej silnik został zmodyfikowany w stosunku do chińskiego oryginału: deklarowana moc wynosi 174 KM, a moment obrotowy - 400 Nm. Skrzynia biegów to 6-biegowy manual, przenoszący moc na tylne koła.
Nie jest to oczywiście pierwszy dostawczy model Volkswagena pożyczony od innego producenta - w Europie znamy już Transportera siódmej generacji, którego Volkswagen ma od Forda.
Brazylijski Volkswagen lubi obcą pomoc
Ale zostańmy w ciepłych klimatach po więcej ciekawostek. Na początku lat dziewięćdziesiątych brazylijskie i argentyńskie oddziały Volkswagena i Forda nawiązały spółkę joint-venture o nazwie AutoLatina. Jej celem miał być podbój rynków Ameryki Łacińskiej, poprzez połączenie sił dwóch z czterech największych graczy (oprócz Fiata i General Motors). Niestety, plany spaliły na panewce i po kilku latach ją rozwiązano - pamiątkami zostały m.in. Ford Escort ze znaczkiem Volkswagena oraz VW Passat ze znaczkiem Forda.
A więcej o historii AutoLatina wspominamy tutaj:
Inni amerykanie też się dzielili
Przed zawiązaniem spółki AutoLatina Volkswagen przejął argentyńskie aktywa Chryslera i odziedziczył produkowanego tam Dodge'a 1500, wywodzącego się z brytyjskiego Hillmana Avengera. Samochód dostał tylko drobne poprawki stylistyczne, nieco upodabniające go do reszty aut z logo VW.
1500 szło lepiej niż produktom AutoLatiny i na rynku obok m.in. Garbusa utrzymał się okrągłą dekadę - do 1990 roku, kiedy zawiązano wspomnianą spółkę.
W Stanach też (nie) pomógł Chrysler
Dużo nowszym przykładem pomocy Volkswagenowi przez Chryslera, był duży rodzinny van o nazwie Routan. Był to typowo amerykański, wielki van, oparty na Chryslerze Town & Country i Dodge'u Grand Caravan, które były znane w Europie pod nazwą Chrysler/Lancia Voyager. Dostał własny przód, zmienione wnętrze i nieco inne zestrojenie zawieszenia, ale pod spodem pozostał amerykańskim vanem, z chryslerowskim silnikiem V6, produkowanym w fabryce Chryslera w Windsor w Kanadzie.
Sprzedawano go w USA, Kanadzie i Meksyku - choć określenie "sprzedaż" jest nieco na wyrost. Auto można bez skrupułów nazwać porażką, a produkcję zakończono przed formalnym wycofaniem modelu, w 2013 r.
Był też pickup - ale nie amerykański
Na koniec mój ulubiony przykład nie-Volkswagena - pickup Taro. To nieco zapomniany model, oferowany niegdyś w Europie.
Taro było licencyjną odmianą piątej generacji królowej pickupów - Toyoty Hilux. Toyota zaprojektowała samochód, Volkswagen sprzedawał go pod własną marką, zmieniając głównie znaczki i detale grilla. Produkcja ruszyła w fabryce aut dostawczych w Hanowerze. Mimo dobrej bazy i uznanej marki, to nie wystarczyło to do sukcesu - przez osiem lat sprzedaży auto nie zyskało wielu zwolenników (nawet jak na wąski rynek pickupów w Europie).
Oczywiście, oprócz tych modeli, Volkswagen miał modeli skonstruowanych nie tylko przez siebie - było wiele modeli powstałych w ramach marek należących do grupy (w tym prostej inżynierii znaczkowej), czy aut stworzonych we współpracy. Ale to już temat na inną historię.
Więcej o Volkswagenach przeczytasz tutaj:
Od 2024 r. redaktor portalu Autoblog. Zajmuje się tematyką motoryzacji rosyjskiej, chińskiej, a także samochodami klasycznymi i nietypowymi. Po pracy, na imprezach porywa towarzystwo ciekawostkami o fabrycznych oznaczeniach radzieckich samochodów. Miłośnik włoskiej motoryzacji, hawajskich koszul i wszystkiego, co smakuje miętą.