Opel Insignia B kontra usterki i awarie. Miało być lepiej
Opel Insignia B miał spore predyspozycje, by stać się przebojem, ale ostatecznie przegrał walkę z realiami rynku. Postanowiłem zweryfikować, czy warto zainteresować się egzemplarzami z drugiej ręki.

Druga generacja Opla Insignia zadebiutowała oficjalnie podczas salonu genewskiego w marcu 2017 roku – i to od razu w dwóch wersjach nadwoziowych. Liftback otrzymał przydomek Grand Sport, a kombi to Sports Tourer. Pół roku później pokazano jeszcze wariant Country Tourer, czyli uterenowione kombi.
W porównaniu z poprzednikiem nowy model urósł, a przy tym stał się wyraźnie lżejszy (w zależności od wersji – nawet o 200 kg). Ponadto producent zadbał o to, żeby druga generacja była znacząco lepsza od pierwszej pod względem niezawodności, jakości wykończenia czy zabezpieczenia antykorozyjnego.
Mimo to Insignia B nie zawojowała rynku, głównie z powodu kurczenia się klasycznego segmentu D, przegrywającego nierówną walkę z SUV-ami. Nie pomógł jej też przeprowadzony pod koniec 2019 roku lifting, którzy przyniósł drobne zmiany stylistyczne (przede wszystkim nowe reflektory) i bogatsze wyposażenie oraz całkowicie odświeżoną paletę silników.
- Czytaj także: Dyrektorem być, czyli Skoda Superb kontra Opel Insignia
Brak sukcesów na rynku aut nowych nie oznacza jednak, że nie warto zainteresować się tym modelem na rynku wtórnym. Sprawdziłem, na co trzeba uważać, kupując używanego Opla Insignia 2. generacji.

Opel Insignia B – wymiary
Opel Insignia B Grand Sport ma:
- 490 cm długości,
- 186 cm szerokości,
- 146 cm wysokości,
- 283 cm rozstawu osi,
- 490-1450 l pojemności bagażnika.

Opel Insignia B Sports Tourer ma:
- 499 cm długości,
- 186 cm szerokości,
- 150 cm wysokości,
- 283 cm rozstawu osi,
- 530-1665 l pojemności bagażnika.

Opel Insignia 2. generacji to całkiem wyrośnięty przedstawiciel segmentu D, co ma zarówno plusy, jak i minusy. Użytkownicy chwalą bardzo przestronną kabinę ze sporym bagażnikiem (zwłaszcza w kombi), ale niektórzy narzekają, że przez duże gabaryty trudno się tym autem manewruje.





Opel Insignia B – silniki
Brak jednostek V6 i wolnossących, 6-biegowe skrzynie manualne lub automaty o 6, 8 albo 9 przełożeniach oraz opcjonalny napęd na obie osie – tak w telegraficznym skrócie można streścić gamę silnikową Insignii B.
A co istotne z perspektywy kupującego, na liście dostępnych w tym modelu silników w zasadzie nie ma słabych punktów i jednostek, które należy szczególnie unikać. Do kwestii awaryjności jednak jeszcze wrócę, a na razie zapraszam na szybki przegląd tego, co można znaleźć pod maską opisywanego Opla.
Silniki benzynowe w Oplu Insignia 2. generacji przed liftingiem:
- 1.5 Turbo (140 KM, 250 Nm) z 6-biegową skrzynią manualną
- 1.5 Turbo (165 KM, 250 Nm) z 6-biegową skrzynią manualną lub 6-stopniowym automatem
- 1.6 Turbo (200 KM, 280 Nm) z 6-biegową skrzynią manualną lub 6-stopniowym automatem
- 2.0 Turbo (260 KM, 400 Nm) z 8-stopniowym automatem
Silniki wysokoprężne w Oplu Insignia 2. generacji przed liftingiem:
- 1.6 Turbo D (110 KM, 300 Nm) z 6-biegową skrzynią manualną
- 1.6 Turbo D (136 KM, 320 Nm) z 6-biegową skrzynią manualną lub 6-stopniowym automatem
- 2.0 Turbo D (170 KM, 400 Nm) z 6-biegową skrzynią manualną lub 8-stopniowym automatem
- 2.0 Turbo D (210 KM, 480 Nm) z 8-stopniowym automatem
Wszystkie jednostki napędowe stosowane przed liftingiem mają 4 cylindry. Benzynowe 1.5 Turbo oferują akceptowalne osiągi i umiarkowane zużycie paliwa – to dobry wybór do jazdy na co dzień i po mieście oraz okazjonalnie w trasy. Mocniejsze benzyniaki 1.6 Turbo i 2.0 Turbo są wyraźnie szybsze, ale i więcej palą (zwłaszcza dwulitrowy).
Wysokoprężnymi 1.6 Turbo D szkoda zawracać sobie głowę – należą do najwolniejszych w ofercie. Słabszy diesel 2.0 Turbo D jest w zasadzie tak samo oszczędny, a przy tym zdecydowanie sprawniej napędza Insignię. Wariant 210-konny był zarezerwowany dla usportowionej odmiany GSi i jako jedyny ma układ biturbo.
Jeśli zaś chodzi o napęd 4x4, to w Insigniach sprzed modernizacji znajdziemy go standardowo w benzynowym 2.0 Turbo o mocy 260 KM i wysokoprężnym 2.0 Turbo D o mocy 210 KM. Z kolei w 170-konnym turbodieslu występował za dopłatą, ale tylko w parze z ręczną skrzynią.

Silniki benzynowe w Oplu Insignia 2. generacji po liftingu:
- 2.0 Turbo (170 KM, 350 Nm) z 9-stopniowym automatem
- 2.0 Turbo (200 KM, 350 Nm) z 9-stopniowym automatem
- 2.0 Turbo (230 KM, 350 Nm) z 9-stopniowym automatem
Silniki wysokoprężne w Oplu Insignia 2. generacji po liftingu:
- 1.5 Turbo D (122 KM, 300 Nm) z 6-biegową skrzynią manualną lub 8-stopniowym automatem
- 2.0 Turbo D (174 KM, 380 Nm) z 6-biegową skrzynią manualną lub 8-stopniowym automatem
Gama jednostek napędowych w odświeżonej Insignii ograniczyła się do benzynowego 2.0 Turbo w trzech wariantach (najmocniejszy był dostępny tylko w wersji GSi) oraz dwóch silników wysokoprężnych – trzycylindrowego 1.5 Turbo D (ten sam motor co w poliftingowej Astrze K) i czterocylindrowego 2.0 Turbo D. Przeczytaj, jak jeździ Insignia z tym ostatnim silnikiem:
W odświeżonym modelu napęd wszystkich kół można było spotkać we flagowym benzyniaku (standard) oraz w mocniejszym turbodieslu (opcja).

Opel Insignia B – typowe usterki
Zacznę od pozytywów. Nadwozie Insignii 2. generacji świetnie znosi upływ czasu – i to nie tylko subiektywnie, bowiem jest dobrze zabezpieczone przed korozją. Wysokie noty zbiera także trwałość zawieszenia, a i hamulce nieźle pod tym względem wypadają.

Równie dobrego wrażenia nie pozostawia po sobie niestety szeroko rozumiana elektronika pokładowa, choć problemy nie występują już tak często jak w poprzedniczce. Użytkownicy skarżą się najczęściej na awarie centralnego zamka oraz uszkodzony mikrostyk klapy bagażnika i potencjometr pedału gazu. Czasami zawieszają się też multimedia.

Z kolei jeśli chodzi o gamę silnikową, typową bolączką właściwie wszystkich jednostek są wycieki oleju, zwłaszcza w okolicach turbosprężarki i w miejscu połączenia bloku ze skrzynią biegów. Same przekładnie (zarówno manualne, jak i automatyczne) zbierają raczej pochlebne opinie.

Wersje benzynowe co do zasady nie sprawiają większych problemów (choć nie bez znaczenia jest zapewne fakt, że jest ich znacznie mniej na rynku), natomiast w dieslach najbardziej kłopotliwy okazuje się rozbudowany układ oczyszczania spalin, który nie przepada za jazdą na krótkich dystansach. Skutkuje to usterkami filtra DPF i groźnym dla silnika rozrzedzaniem oleju przez niespalone paliwo.
Opel Insignia B – co wybrać?

Za najbardziej polecane uchodzą 2-litrowe turbodiesle, ale nie przepadają one za miejską eksploatacją. Do tego przy obecnych cenach oleju napędowego ich przewaga w postaci niskiego zużycia paliwa tak w zasadzie straciła na znaczeniu.
Dlatego też nie należy wcale skreślać wersji benzynowych, zwłaszcza w modelu po liftingu. Red. Adamczuk jeździł swego czasu taką Insignią i bardzo sobie chwalił:
Wystrzegać trzeba się za to aut w podstawowych konfiguracjach wyposażenia – zwykle były intensywniej użytkowane niż „dyrektorskie” egzemplarze w bogatszych specyfikacjach. Ponadto należy oczywiście również uważać na samochody z niejasną historią serwisową.
Czytaj także o innych używanych Oplach:
Z motoryzacją związany od dziecka - rodzinna legenda głosi, że jego pierwsze pełne zdanie wypowiedziane w języku polskim dotyczyło Fiata Tipo. W 2018 roku rozpoczął współpracę z redakcją tygodnika Motor, a przez kilka ostatnich lat pisał dla Wyboru Kierowców. Specjalizuje się w prezentowaniu i testowaniu motoryzacyjnych nowości, ale graciarstwo też nie jest mu obce. W swoim garażu trzyma między innymi Mercedesa W115, dwa Maluchy i Mustanga. W wolnym czasie przeważnie serwisuje swoje wozy albo jeździ nimi na zloty i rajdy, a czasami zdarza mu się nawet samemu zorganizować jakąś imprezę dla zabytków.