Chińczycy podrabiali nawet samych siebie. Ten trójkołowiec to zżynka z Pandy
Fulu FL150ZK-3A to ciekawy przykład chińskiej kopii. Znamy wiele chińskich aut, będących jawnymi podróbkami zachodnich konstrukcji, ale tutaj jest zupełnie inaczej - chodzi bowiem o kopię auta chińskiego, a dokładniej Geely Panda. Który nota bene, też jest kopią - Citroena C1.

Jednym z moich ulubionych uniwersów w motoryzacji, jest świat chińskich trójkołowców. Wiele z nich jest mniej, lub bardziej wyrafinowanymi kopiami znanych nam samochodów. Ale tym razem mamy nieco inny przypadek.
Oto Fulu FL150ZK
Jednym z ciekawszych przedstawicieli tego chińskiego uniwersum jest Fulu FL150ZK (czasem spotykany także jako FL150ZK-3A). To raczej typowy przedstawiciel tego gatunku, reprezentujący samochodowe minimum. Odpowiada za niego firma o nazwie Dezhou Fulu Vehicle Industry Co., Ltd.

Trzeba jednak przyznać, że to jeden z większych mocniejszych pojazdów tego typu. Choć co do tego pierwszego dane są niepełne - dokładne wymiary zewnętrzne są niedostępne, nie licząc rozstawu osi wynoszącego 1800 mm i masy 520 kg (dmc 700 kg). Zależnie od wersji pomieści 3 lub 4 osoby, i posiada spore jak na tę klasę opony 145/70R12. Jeżeli zaś chodzi o układ napędowy, w pojeździe znajdziemy umieszczony centralnie silnik o pojemności 149 cm3, generujący 13 KM - pozwala on na maksymalną prędkość wynoszącą 75km/h.
Swojego czasu Car News China opublikowało zdjęcia egzemplarza w kolorze czarnym, z dużym schowkiem na narty na dachu. Pekin jest położony w okolicy ośrodków narciarskich, ale czy ten pojazd byłby w stanie podjechać wysoko w góry?

A, no i najważniejsze – ktoś nakleił na swojego fulu dobrze nam znane logo z czterema pierścieniami. Trzeba przyznać, że auto ma w sobie coś w Audi, a mianowicie duży, trapezoidalny grill.
Ale jeszcze więcej ma z Pandy
Ale nie, nie chodzi mi o znaną i kochaną Pandę produkcji Fiata. Fulu Junma FL150ZK-3A jest pod względem designu inspirowany hatchbackiem Geely Panda, sprzedawanym w Chinach także pod krótko istniejącą marką Gleagle, a na eksport (m.in. do Argentyny) jako Geely LC.





Na przełomie pierwszej i drugiej dekady XXI w. Geely Panda był jednym z liderów chińskiego rynku, zdobywając wielką popularność. Zabawny wygląd przodu, podobny do kreskowych postaci z wielkimi oczami i szeroko uśmiechniętą buzią sprawił, że był bardzo popularny wśród kobiet. A patrząc z europejskiego punktu widzenia, trudno mi nie zauważyć podobieństwa Pandy do auta z naszego podwórka - Citroena C1.
Auto miało kilka wersji - Geely zrobiło wersję Cross, która nieco różniła się stylistycznie od standardowej wersji, m.in. poprzez plastikowe nakładki czy koło zapasowe umieszczone na zewnątrz - swoisty wczesny crossover. Zewnętrzna firma Kandi opracowała zaś model o nazwie K11, będący Pandą z napędem elektrycznym. Spalinowe auto miało natomiast jeden z trzech silników benzynowych o pojemności 1,0, 1,3, lub 1,5 l, z których wszystkie - szok i niedowierzanie - były dalekimi krewnymi konstrukcji Toyoty.
Jest to zatem przykład zaiste niezwykłej inwersji - Chińczycy skopiowali samych siebie. W Państwie Środka bardzo pobieżnie traktowali pojęcie "praw autorskich", ściągając, z kogo się da. Ale to, że do skopiowania wybrali lokalną konstrukcję, a nie uznany pojazd zachodniej marki, nie wydaje się zbyt dobrą decyzją.
Więcej o chińskich samochodach znajdziesz tutaj:
Od 2024 r. redaktor portalu Autoblog. Zajmuje się tematyką motoryzacji rosyjskiej, chińskiej, a także samochodami klasycznymi i nietypowymi. Po pracy, na imprezach porywa towarzystwo ciekawostkami o fabrycznych oznaczeniach radzieckich samochodów. Miłośnik włoskiej motoryzacji, hawajskich koszul i wszystkiego, co smakuje miętą.