Poseł wymyślił areszt przydrożny. To kara za przekroczenie prędkości

W interpelacji do Ministerstwa Infrastruktury poseł uznał system kar pieniężnych za „niemal średniowieczny” i zaproponował coś znacznie bardziej oświeconego: kierowca, który się spieszył, miałby w ramach pokuty odstać określony czas w miejscu zatrzymania. Logika jest rozbrajająca: skoro ktoś przekroczył prędkość, żeby zyskać czas, odbierzmy mu ten czas z nawiązką. Geniusz. Tę samą metodę od pokoleń stosuje każdy rodzic: teraz postój i pomyśl, coś narobił. Dlatego ma pomysł na ograniczanie wolności.

Dowhana trudno posądzić o przypadkowość. To etatowy specjalista interpelacyjny, człowiek, który regularnie zapełnia archiwum sejmu pomysłami rozpiętymi gdzieś między odważnymi a osobliwymi. Chciał przenieść Dzień Matki na niedzielę, bo tak bywa w innych krajach. System kaucyjny opisał jako coś, co robi z Polaków zbieraczy odpadów.

Postulował jedną tablicę rejestracyjną zamiast dwóch, dla dobra planety. Radary na ekspresówkach ogłosił absurdem. Na tym tle przydrożny areszt wypada niemal zachowawczo. Gdyby chociaż dodał jeszcze karnego jeżyka.

Zabawne przy tym jest też to, że Dowhan reprezentuje formację, która mieni się liberałami, a w sprawach drogowych bywa bardziej wolnościowy niż niejeden zadeklarowany wolnościowiec. Ten sam człowiek, który z fotoradarami walczy jak z wiatrakami, chce teraz, by funkcjonariusz zatrzymał obywatela na poboczu i kazał mu stać.

Poseł uzasadnia swój pomysł tym, że kary rosną w nieskończoność, co jest oczywistą nieprawdą. Taryfikator zwaloryzowano raz, w 2022 roku, po trzech dekadach bezruchu. Zatem jedyną rzeczą, która naprawdę stoi w tej sprawie w miejscu, są same mandaty. A przydrożny postój?

Cóż, nasuwa się tu szereg wątpliwości: policjant awansuje na parkingowego i strażnika czasu w jednej osobie, a rutynowa kontrola puchnie z pięciu minut do trzydziestu. Dochodzi też pytanie, kto pilnuje stojącego i jak to się ma do płynności ruchu, gdy na poboczu ekspresówki ustawia się kolejka pokutników.

Najzabawniejsze jest to, że akurat o bezpieczeństwie da się rozmawiać poważnie. W 2025 roku na polskich drogach zginęło najmniej osób w historii pomiarów, a dane z początku 2026 roku również idą w dobrą stronę, choć eksperci słusznie studzą entuzjazm, bo poprawa pełznie w żółwim tempie. Z całej tej układanki poseł wyławia jednak nie infrastrukturę, nie egzekwowanie prawa, nie kampanie edukacyjne, lecz pomysł, żeby kazać ludziom postać. To tak, jakby na naradzie sztabu kryzysowego rzucić „kolejno odlicz”.

Skoro jednak uznamy, że mandat to zamierzchła epoka, bądźmy konsekwentni i idźmy z duchem czasu. Dla tego pokolenia prawdziwą pokutą nie jest ani grzywna, ani kwadrans na poboczu. Proponuję zatem ustawowy, czasowy ban na social media za każde przekroczenie prędkości: dziesięć kilometrów ponad limit to dzień bez przewijania X-a, za dwadzieścia dorzucamy TikToka, czterdzieści to tygodniowe odcięcie od Facebooka i Netflixa, a pięćdziesiąt to pełny ban na internety.

Efekt wychowawczy murowany, a przy okazji i algorytm trochę odpocznie. Pomysł jest rzecz jasna absurdalny, co w tej konkurencji wcale nie daje gwarancji, że nie trafi do kolejnej interpelacji.

Na razie resort milczy. Pozostaje kibicować, by przy odpowiedzi wziął pod uwagę, ile już interpelacji poseł poświęcił polskim drogom. Bo jeśli komuś rzeczywiście należą się przymusowy postój i chwila na przemyślenie sprawy, to mam jednego kandydata.