44 tys. zł za literę. To nawet nie są najdroższe tablice na świecie
Monako wprowadziło tablice rejestracyjne na zamówienie. Każda litera kosztuje 10 tysięcy euro, czyli około 44 tysiące złotych. Cztery litery to 40 tysięcy euro. Alfabet chyba nigdy nie był droższy.

Księstwo ogłosiło nową usługę 16 listopada. Zasada jest banalnie prosta: 10 tysięcy euro za każdą literę na indywidualnej tablicy rejestracyjnej. Dwie litery to 20 tysięcy, trzy – 30 tysięcy, a cztery – równe 40 tysięcy euro, czyli grubo ponad 176 tysięcy złotych. Cyfry są darmowe, więc opłaca się być kreatywnym. Klasyczne monakijskie tablice to zaledwie cztery znaki – cztery cyfry albo trzy cyfry i litera. Dotąd można je było wybrać za darmo, o ile nikt ich wcześniej nie zajął.
Rachunek na tym się nie kończy. Do opłaty za przyznanie numeru dochodzi 2,5 tysiąca euro – najpierw przy rejestracji auta, a potem co roku za odnowienie. W praktyce „HAHA” na zderzaku kosztuje 40 tysięcy euro plus coroczny abonament. Rząd księstwa tłumaczy, że to odpowiedź na „powtarzające się prośby” kierowców. Najwyraźniej problemem pierwszego świata bywa to, że sąsiad ma dokładnie takie samo Ferrari.
Nie każdy pomysł przejdzie
Dozwolonych jest 21 liter, a pięć – I, K, O, W i Z – wypadło z gry bez uzasadnienia. Każdy wniosek sprawdza urzędowy Service des Titres de Circulation, który odrzuci kombinacje sprzeczne z dobrymi obyczajami albo godzące w wizerunek księstwa. Na dodatek numer zostaje własnością państwa – płacisz więc fortunę za coś, czego nie możesz nawet odsprzedać. To trochę jak kupić w internecie działkę na Saturnie, tylko znacznie drożej.
Usługa obejmuje wyłącznie samochody. Motocykle i pojazdy trójkołowe muszą obejść się smakiem. Po przyznaniu numeru właściciel ma dwa lata na przypisanie go do auta, a przy sprzedaży pojazdu kolejne dwa, zanim oznaczenie przepadnie.
Żeby poczuć skalę absurdu: w Monako miejsce parkingowe potrafi kosztować nawet 700 tysięcy euro. Tablica za 40 tysięcy to przy tym pozycja z działu „drobne wydatki”. Tyle że reszta świata żyje w zupełnie innej galaktyce cenowej.
W Niemczech grosze, we Francji nie ma opcji
W Polsce własny napis to komplet indywidualnych tablic za 1000 zł, a razem z opłatami rejestracyjnymi około 1080 zł – bez abonamentu i bez licznika bijącego za każdą literę. Za cenę jednej monakijskiej litery wyrobisz w Polsce swój wymarzony numer ponad czterdzieści razy i jeszcze zostanie na paliwo. Ustawodawca planuje co prawda podwyżkę do 3000 zł, ale nawet wtedy jedna litera z Monako kosztowałaby tyle, co czternaście polskich kompletów.

Niemcy poszli w stronę zdrowego rozsądku. Tamtejszy Wunschkennzeichen, czyli numer na życzenie, to koszt 10,20 euro za przydział plus 2,60 euro za rezerwację online – razem 12,80 euro. Natomiast Brytyjczycy robią z tablic prawdziwy sport. Najtańsze spersonalizowane rejestracje DVLA startują od 250 funtów z VAT-em i opłatą 80 funtów, ale rekordy sięgają kosmosu: numer „25 O” poszedł na aukcji za 518 tysięcy funtów, czyli ponad 2 miliony złotych. Z kolei na aukcjach w Zatoce Perskiej kwoty idące w miliony to dzień jak co dzień. Przy nich nawet Monako wygląda biednie.
Są też kraje, w których wyboru liter po prostu nie ma. We Francji od 2009 roku numer przydziela automat, kolejno i bez wyjątków. Własnej kombinacji nie wybierzesz, choćbyś wymachiwał złotą kartą kredytową. Możesz najwyżej dorzucić logo regionu. Senacki projekt, który miał to zmienić, utknął na razie między pomysłem a rzeczywistością.
Zainteresowanie indywidualnymi tablicami w Polsce rośnie. W księstwie cztery litery to po prostu kolejna zabawa dla kogoś, kto nie wie, co zrobić z pieniędzmi, a reszcie świata pozostaje popatrzeć, policzyć zera i wrócić do swojej tablicy za 1000 złotych, która robi dokładnie to samo. Bo litera na blasze nie dodaje koni i nie skraca kolejki do myjni – doskonale robi za to dwie rzeczy: opróżnia konto i łechce ego.
Z wykształcenia i zamiłowania językoznawca i kulturoznawca, z pasji motocyklista szosowy i błotny. Przez blisko 20 lat pracował nad tłumaczeniami i lokalizacją treści dla największych firm z szerokiego wachlarza branż, na czele z automotive. Na koncie ma współpracę m.in. ze Światem Motocykli, jako autor i korektor. Fan motoryzacyjnej Japonii, chociaż prywatnie maltretuje swojego ukochanego Citroena C2 VTS (nie sprzeda, będzie robił). Z poczucia misji wspomaga organizacje pozarządowe w walce z dezinformacją.