Koniec remontu na A4. Kierowcy na to czekali
GDDKiA zakończyła remont ponad pięciu kilometrów A4 w stronę Katowic. Kierowcy jadą już nową nawierzchnią między granicą województw a węzłem Łany. Powód do radości? Trochę tak. Tyle że to wciąż A4, a ta nie lubi odpoczywać.

Wyremontowany odcinek ma 5,3 km i biegnie w stronę Katowic, od granicy województw opolskiego i śląskiego do węzła Łany. Prace trwały trzy miesiące i kosztowały blisko 8 mln zł. Mimo zwężeń przez cały czas dla kierowców dostępne były po dwa pasy w każdą stronę, więc utrudnienia ograniczono do niezbędnego minimum. A4 należy do dwóch korytarzy sieci TEN-T, łączących Bałtyk z Morzem Północnym i z Adriatykiem, więc nie jest to byle lokalna szosa, tylko fragment głównej osi transportowej południa Polski.
Zakres prac był solidny. Zgodnie z informacjami GDDKiA wymieniono warstwę ścieralną i wiążącą, miejscami także podbudowę, odtworzono dylatacje na wiaduktach, wyregulowano bariery w pasie rozdziału i wymieniono część odwodnienia. Na koniec doszło grubowarstwowe oznakowanie poziome. Na wykonane roboty jest siedmioletnia gwarancja, więc przez jakiś czas ten kawałek trasy nie powinien znów przypominać tarki.

Świeżego asfaltu doczekały się też MOP-y Chechło i Proboszczowice. Wcześniejsze naprawy ograniczały się tu do punktowej wymiany warstwy ścieralnej, dzięki czemu miejscami było tu więcej łat niż na grzbiecie Dalmatyńczyka.
Remont niewygodny, ale konieczny
Powód remontu jest prozaiczny: odcinek został oddany do użytku w 2003 r. i zdążył się już zmęczyć. Dziś przejeżdża nim średnio ponad 48 tys. pojazdów na dobę, a według Generalnego Pomiaru Ruchu z 2025 r. natężenie wzrosło tu o niemal 15 proc. względem pomiaru z lat 2020–2021.
Lata pod kołami zrobiły swoje. Na jezdni pojawiły się koleiny, wykruszenia i spękania – podłużne, poprzeczne i w zasadzie kaźde inne. Klasyczny zestaw zmęczeniowy trasy, po której codziennie przetacza się kilkadziesiąt tysięcy aut i ciężarówek. Dlatego tym razem była to wymiana dwóch warstw konstrukcyjnych, a nie kolejna prowizorka na jeden sezon.
Trudno się dziwić zużyciu. Autostrada to nie chodnik – każda ciężarówka zostawia na niej ślad wart setek osobówek, a przy kilkudziesięciu tysiącach pojazdów na dobę nawet najlepszy asfalt kiedyś odpuszcza. Pytanie nie brzmi więc, czy remontować, tylko jak często i jak sprawnie to zrobić. Na tym odcinku wyszło w miarę bezboleśnie, bo zamknięcie prac w trzy miesiące przy takim ruchu, i to bez zabierania kierowcom pasów, to naprawdę przyzwoity wynik.
Tyle że to wciąż A4
No właśnie. Bo hasła „A4” i „remont” od lat chodzą ze sobą w parze i nic nie wskazuje, żeby miały się rozstać. Ledwie drogowcy kończą jeden odcinek, a w kolejce czeka już kolejny. Niecały miesiąc temu ruszył remont zupełnie innego fragmentu, pod Krakowem w stronę Rzeszowa. Tam akurat postawiono na nocne zmiany, od wieczora do rana, z obniżoną prędkością i znikającym na czas prac oznakowaniem poziomym. Za dnia przejezdne miały być oba pasy. Drogowcy zrobili sobie nawet przerwę na wyjazdy przed Wszystkimi Świętymi, co w świecie polskich remontów wygląda niemal jak egzotyka.

Do tego dochodzi słynny płatny odcinek Katowice–Kraków, od lat traktowany przez kierowców jak mem: wiecznie rozkopany, z dwiema bramkami i opłatą rosnącą praktycznie co pół roku. Za przejazd 61-kilometrowego odcinka auto osobowe płaci dziś 36 zł, po 18 zł na każdej z dwóch bramek, a człowiek ledwie zdąży się rozpędzić. Wszyscy więc czekamy na to, aż koncesja Stalexportu wygaśnie i po marcu 2027 r. przejazd w końcu stanie się bezpłatny.
Wyremontowany odcinek w stronę Łanów to więc dobra, choć lokalna wiadomość. Nowy asfalt, mniej kolein, siedem lat gwarancji – jadący w stronę Katowic naprawdę odczują różnicę. Reszta A4 tymczasem robi swoje: gdzieś znika pas, gdzieś stoi tablica objazdu, a drogowcy już szykują kolejne roboty. Taka już uroda tej trasy.
Z wykształcenia i zamiłowania językoznawca i kulturoznawca, z pasji motocyklista szosowy i błotny. Przez blisko 20 lat pracował nad tłumaczeniami i lokalizacją treści dla największych firm z szerokiego wachlarza branż, na czele z automotive. Na koncie ma współpracę m.in. ze Światem Motocykli, jako autor i korektor. Fan motoryzacyjnej Japonii, chociaż prywatnie maltretuje swojego ukochanego Citroena C2 VTS (nie sprzeda, będzie robił). Z poczucia misji wspomaga organizacje pozarządowe w walce z dezinformacją.