SUV Volkswagena znika po 24 latach. Następcy brak
Po 24 latach i ponad 1,2 mln sprzedanych aut Volkswagen wygasza Touarega – i nie wprowadza na jego miejsce żadnego następcy. Zostaje pożegnalna edycja, trochę skóry z grawerem i jedno wielkie pytanie: co dalej.

Volkswagen ogłosił koniec produkcji spalinowego Touarega, największego i najdroższego auta w globalnej gamie marki. Na pożegnanie dostajemy wersję Final Edition. Króla nikt nie detronizuje – król po prostu wychodzi i gasi za sobą światło.
Bo Touareg nigdy nie był zwykłym SUV-em do wożenia dzieci do szkoły. Był projektem ambicji, tworzonym równolegle z pierwszym Porsche Cayenne na tej samej platformie. Debiut w 2002 roku miał pokazać, że Volkswagen potrafi wejść do klasy premium i zrobić to z przytupem. To była inżynieria bez kalkulatora w ręce.
Touareg od początku lubił przesadę
Pierwsza generacja woziła pod maską całą gamę silników: VR6, V8, sześciolitrowe i 450-konne W12, R5, V6 i pięciolitrowego diesla V10 o mocy 313 KM i 750 Nm, a potem doszła wersja R50 z 350 KM i 850 Nm. W 2006 roku niemal seryjny egzemplarz pociągnął po płycie lotniska Boeinga 747 ważącego około 155 ton.
Do kompletu dorzućmy trzy z rzędu zwycięstwa w Dakarze w latach 2009-2011 oraz autonomicznego Touarega „Stanley”, który w 2005 roku wygrał pustynny wyścig robotów DARPA.

Ta sama pierwsza generacja potrafiła brodzić w wodzie głębokiej na 58 cm i wspinać się na podjazdy o nachyleniu do 45 stopni, choć w praktyce większość egzemplarzy nie widziała nic trudniejszego niż krawężnik przed delikatesami.
Powiecie, że to przerost formy nad treścią? I będziecie mieli rację, ale wtedy nikomu to jeszcze nie przeszkadzało, bo wrażenia trudno wycenić.
O skuteczności tego patentu świadczą liczby. Przez trzy generacje sprzedano ponad 1,2 mln egzemplarzy na 39 rynkach. Każda kolejna była lepiej dopracowana i każda sprzedawała się… gorzej. Taki urok segmentu, w którym klientów ubywa, a wymagań przybywa.
Coś na otarcie łez
W Polsce pożegnalny Touareg to dwie wersje: R-Line i R. Pod maską zostały trzylitrowe diesle V6 TDI (231 KM lub 286 KM) oraz hybryda plug-in. Najmocniejszy diesel ma 600 Nm, napęd 4Motion i rozpędza się do 236 km/h. Do setki dobija w 6,4 s, mimo że waży około 2,1 t. Holowanie? Owszem, 3500 kg, więc bez trudu pociągnie przyczepę pełną wyrzutów sumienia.

Volkswagen kusi przede wszystkim listą wyposażenia. W standardzie Final Edition R-Line pojawiają się m.in. panoramiczny dach, elektryczny hak z Trailer Assist, wyświetlacz HUD, skórzana tapicerka i powiększony do 90 litrów bak.
Dopłata względem zwykłego R-Line to 20 000 zł, a wartość dorzuconego wyposażenia producent wycenia na 79 060 zł. Niezła promocja, pod warunkiem że w ogóle planowałeś tyle wydać, i to na Volkswagena.
Bo ceny zachęcające nie są. Najtańsza wersja R-Line 231 KM wystartowała od 329 490 zł. Wariant z trzylitrowym dieslem 286 KM 4Motion wyceniono na 352 990 zł. Hybryda plug-in 3.0 V6 TFSI eHybrid 4Motion (462 KM) to wydatek 357 190 złotych.
Dużo, ale to wciąż „tańsze Cayenne”, a za ten argument część klientów jest gotowa swoje zapłacić.

Paradoks polega na tym, że Touareg znika, a jego rodzina ma się dobrze. Spalinowe Porsche Cayenne, nowe Audi Q7 czy Bentley Bentayga zostają w produkcji. To Volkswagen uznał, że nie zależy mu już na flagowcu, który stawia na prestiż zamiast wolumenu, bo takich kalkulacji w Wolfsburgu dziś się nie wybacza.
Co dalej?
Oficjalnie następcy nie ma. Nieoficjalnie Martin Sander, szef sprzedaży marki, przyznał, że Touareg „ma swoje miejsce”, więc koncern analizuje kolejną generację – tym razem elektryczną. Taki ID. Touareg miałby zresztą pojawić się dopiero po nowej generacji Golfa i korzystać z przyszłej architektury SSP.
Umarł król, niech żyje król, a raczej króliczek Duracella z bateryjką w środku. Tylko najpierw trzeba go jeszcze zaprojektować, policzyć i wpisać w budżet.

Na razie rolę dużego SUV-a Volkswagena przejął Tayron, auto skrojone rozsądniej, taniej i bez ambicji holowania samolotów. Większy sprzedażowo, mniejszy charakterem. Jeśli Touareg był sztandarem, to Tayron jest proporczykiem na antenie.
Volkswagen zamyka więc rozdział premium, który sam kiedyś stworzył, i robi to w chwili, gdy elektryczny następca istnieje głównie na slajdzie. ID. Touareg być może kiedyś wróci, zapewne znów na pomyśle od Porsche. Na razie zostaje nam Final Edition, skóra, grawer i świadomość, że pewne auta powstają raz, a potem nikt nie ma już odwagi ich powtórzyć.
Z wykształcenia i zamiłowania językoznawca i kulturoznawca, z pasji motocyklista szosowy i błotny. Przez blisko 20 lat pracował nad tłumaczeniami i lokalizacją treści dla największych firm z szerokiego wachlarza branż, na czele z automotive. Na koncie ma współpracę m.in. ze Światem Motocykli, jako autor i korektor. Fan motoryzacyjnej Japonii, chociaż prywatnie maltretuje swojego ukochanego Citroena C2 VTS (nie sprzeda, będzie robił). Z poczucia misji wspomaga organizacje pozarządowe w walce z dezinformacją.