Jetour T2 z LPG obiecuje przygody. Obsługa klimatyzacji jest jedną z nich
Jetour T2 jest typowym chińskim SUV-em, ale też ma wiele cech niespotykanych w tych azjatyckich produkcjach. Obecność instalacji gazowej niewiele tu zmienia, a wręcz przynosi nowe kwiatki do ogródka. Spróbujmy oddzielić rzeczy typowe od nietypowych.
Skrócę wam tekst, bo może nie macie czasu: bardzo typowe jest to, że ten Jetour T2 obiecuje więcej, niż dowozi, a nietypowe są obudowa i napęd.
Nietypowy na pewno jest wygląd Jetoura T2. Niektórzy widzą w nim kopię Land Rovera Defendera i mają takie prawo, bo każdy ma prawo się mylić. Trzeba jednak przyznać, że jego kanciasta sylwetka budzi powszechne zainteresowanie.
Jeśli komuś zależy głównie na budzeniu zainteresowania, to ten chiński SUV idealnie wywiąże się z zadania, przedstawiając swego kierowcę jako dysponenta niesamowitej potęgi i mocy.
Dysponent mocy i dziwnych uchwytów
W rzeczywistości otrzyma chińskiego SUV-a z większością przypadłości aut z tego kraju. SUV ten ma również zdolności terenowe, choć ma nadwozie samonośne, a nie ramę.
Wyróżnia się też miejscem na koło zapasowe na tylnej klapie, a właściwie to bardziej tym, że to tam umieszczona jest kamera cofania.
Na tejże klapie, tylko od wewnątrz, umieszczone są uchwyty na siatki i napoje, czyli chyba taka opcja, że siadasz w bagażniku i pijesz herbatkę, obserwując zachód słońca. Uchwyty na masce też robią głównie dobre wrażenie i nie wnoszą niczego praktycznego.
Oprócz kształtów rysowanych ekierką potencjalny nabywca dostanie jeszcze stopnie przy progach. Osobom o niskim wzroście ułatwią wsiadanie, a wysokim brudzą nogawki.
Wał napędowy
Piękna to i romantyczna wizja picia herbatki w terenie, ale Jetour T2 faktycznie powinien dać radę dowieźć nas w rozmaite okoliczności przyrody, nawet tej trudno dostępnej.
Wyróżnia go wał napędowy, bo wiele chińskich SUV-ów z napędem na obie osie realizuje napęd na jedną z osi za pomocą silnika elektrycznego.
Auto wyposażone jest w różne terenowe tryby jazdy. Ma nawet samo potrafić rozpoznawać nawierzchnię i dopasowywać tryb. Posiada centralny mechanizm różnicowy, a na tylnym moście mechanizm różnicowy sterowany elektronicznie.
Nie uświadczymy tu jednak terenowych opcji typu ręcznie wybierana blokada mechanizmu różnicowego. Włączasz tryb jazdy, a mechanizm zostanie wykorzystany zależnie od tego, który tryb włączysz, bo nie ty decydujesz.
Mimo istnienia tego wału pojazdowi udaje się zachować płaską podłogę w tylnym rzędzie, co zawsze jest miłe i jednak wyróżnia go na plus.
Jetour T2 nie ma natomiast jakiegoś wielkiego bagażnika. Po aucie tych rozmiarów spodziewałbym się czegoś większego, ale przynajmniej we wnęce na koło zapasowe ukryto butlę z LPG. Rolety zasłaniającej bagażnik też nie ma.
Dostępne dane techniczne nie wspominają o możliwościach ciągnięcia czegokolwiek na haku. Co jest trochę dziwne w przypadku tego typu pojazdu.
Instalacji LPG w Jetourze T2 poświęciłem oddzielny wpis, bo oddaje paliwo. Bez niej miałby całkiem trudny rynkowy los, bo zużywa dużo za dużo paliwa jak na rok 2026. Niestety jej stopień integracji z pojazdem jest niski.
Benzynowe dwa litry w 2026 roku
Nietypową sprawą, jak na chińskie auto, jest też silnik benzynowy o pojemności 2 litrów. Większość z nich ma benzynowe 1.5, zupełnie jakby kraj z miliardem obywateli nie potrafił wymyślić innej pojemności. Silnik połączony jest z 7-stopniową, dwusprzęgłową skrzynią biegów.
Samochód przyspiesza sprawnie, tyle dobrego można powiedzieć. Reakcja na pedał przyspieszenia nie jest ultraostra i on jest taki bardzo zamyślony. Ale spokojnie, gdyby musiał spełniać te same kryteria emisji z rury wydechowej co auta innych producentów, to byłoby gorzej. A właściwie to raczej tego nigdy nie sprawdzimy, bo nikt rozsądny nie homologowałby 2-litrowej jednostki, i to jeszcze bez hybrydowego wsparcia.
Samochód zużywa dużo benzyny, nawet właściwie mógłbym na tej informacji poprzestać, bo zespolenie tej jednostki z instalacją LPG owocowało zwiększonymi trudnościami w odczytaniu zużycia paliwa.
12 litrów w mieście to jest raczej norma i nie ma tu wielkiej różnicy, na którym rodzaju paliwa jedziemy. Nie podam innych wartości, bo to jest zgadywanka w chińskim SUV-ie, szczególnie z LPG – dużo pali, tyle trzeba zapamiętać.
Popularne cechy chińskie
Wykazuje on, ten Jetour T2, również popularne cechy chińskie. Jest miękki, a trakcja wciąż pozostaje tu pojęciem trochę z granicy rzeczywistości i baśni.
Na jego szczęście masa, jej rozkład i duże koła niwelują sporo przykrych cech. Nie jest więc tragicznie, choć dla mnie wciąż jest zbyt miękko. Kierownica również stawia zbyt słaby opór, prawie wystarczy dmuchnąć, żeby się poruszyła. Nie licuje to w ogóle z gabarytami i sugerowanym charakterem tego auta.
W ogóle to jest to auto matematycznie średnie, nie wyróżnia się w żadną stronę poza zadziornym designem. Jak ma cechę złą, to nadrabia to inną, lepszą i wychodzi remis. Na przykład poziom wyciszenia ma średni. Ale za to patrzysz na wyposażenie albo szyby przycięte w kancik, i myślisz, że jest to fajne, bo rzadko spotykane.
We wnętrzu doceniam umieszczenie selektora do wyboru kierunku ruchu na tunelu środkowym, a głównie jego reakcję. Nie powiela słabej cechy wielu chińskich aut koncernu Chery albo powiela ją w niewielkim stopniu. Chodzi o potrzebę powolnego i precyzyjnego przełączania między D a R w celu uniknięcia przypadkowego, ciągłego włączania N.
W kwestii pozycji za kierownicą jest również średnio. Tradycyjnie zakres regulacji położenia kierownicy jest niewielki, a siedzisko fotela krótkie – takie auto dla niezbyt wysokich ludzi. Mimo tego nie odczuwałem dyskomfortu w podróży – jak mówiłem, masa auta i duże opony działają na jego korzyść.
System multimedialny do poprawy
Nie wiem, czy ktoś przejmuje się takimi rzeczami, ale z przodu są tylko te stare, duże porty USB. Mniejszy, czyli USB-C, dostępny jest dla pasażerów z tyłu, a ci, jak już wiadomo, mają się tam przyzwoicie. Nawet podłokietnik dostaną w miarę rozbudowany.
System multimedialny pojazdu jest zamaskowany nakładką, która daje dostęp do dodatkowych funkcji. Możemy z poziomu ekranu głównego włączyć dodatkowe chłodzenie silnika w terenie, zupełnie jakby nie dało się ogarnąć tego automatycznie.
Karygodne jest jego działanie przy korzystaniu z systemu CarPlay. Nie ma wtedy prostego sposobu na wywołanie menu klimatyzacji. Prosta operacja wymaga nawet kilkunastu kliknięć w ekran środkowy, co jest niebezpieczne. Skrót do tego menu z poziomu kierownicy niewiele tu pomaga.
Możemy też wyświetlać informacje o stopniu przechylenia pojazdu, a także podglądać sytuację wokół pojazdu. Tu ujawnia się dość dobra cecha, czyli przyzwoitej jakości kamery dające obraz 360 stopni. Jest to przydatne również przy parkowaniu.
Przyjazne manewrowanie i nieprzyjazne parowanie
W ogóle tym autem manewruje się nieźle, mimo że kierownica robi sporą liczbę obrotów. Na szczęście kręci się tak lekko, że nie jest to problem, na pewno nie przy parkowaniu.
Nie chcę się wypowiadać na temat działania systemów bezpieczeństwa, bo w tym aucie te wymagane nie włączają się automatycznie tak jak w samochodach, które przeszły europejską ścieżkę homologacyjną. Auto należy do koncernu Chery, więc działają tak, jak w autach tego koncernu.
Mogę się za to wypowiedzieć na temat działania systemu klimatyzacji i obiegu powietrza. Chińczycy mają z tym jakiś dziwny problem, ale towarzyszy on zazwyczaj autom hybrydowym. W tym samochodzie parowały szyby, i to czasami w sposób niedopuszczalny.
Gdy ja korzystałem z auta, w miarę szybko odparowywały, ale kolega z redakcji, który również przemieszczał się tym autem, podczas silnych opadów deszczu nie bardzo mógł sobie poradzić z parowaniem szyb.
Da się wjechać w teren
Ale czy da się wyjechać? Da, choć może nie porywajmy się na zbyt wiele. Auto wewnątrz ma potężne uchwyty do trzymania się przy pokonywaniu niezwykle trudnych przeszkód terenowych, ale nie sądzę, by były w częstym użyciu.
Z pewnością bardzo niesłusznie określę terenowe przeznaczenie tego pojazdu, ale służyć będzie on bardziej do dojazdu na ryby i daleko położone grzyby, względnie na teren trudno dostępnej budowy. Raczej nikt tego w błocie topił nie będzie, mimo że auto możliwości w tym zakresie na pewno posiada.
Niech tylko nie zmylą nas wgłębienia w błotnikach sugerujące, że da się na nich stanąć i sięgnąć po coś na dachu. Jest to bardziej element ozdobny, trochę jak cały samochód.
Nie wątpię w to, że auto wyposażone w wał i możliwość blokady mechanizmu różnicowego z niejedną przeszkodą jest sobie w stanie poradzić. Bardziej w to, czy powinno być pierwszą myślą klientów myślących o zakupie bojowo wyglądającego SUV-a z gazem.
Nabywcy Jetoura T2 otrzymają auto o wyglądzie budzącym zaciekawienie, zdolne w terenie, ale też niepozbawione wielu chińskich cech. Można zaliczyć do nich zbytnią miękkość, problemy z trakcją, ułomny system multimedialny czy dziwaczne zachowania systemu klimatyzacji. W wersji z LPG dodatkowo (cena instalacji to 8 tys. zł) dostaną słabą integrację z komputerem pokładowym auta i zasięg na gazie będą mogli zapisywać sobie na karteczce.
Zaskakujące było jednak to, że w codziennej, miejskiej jeździe auto nie męczyło, a mimo gabarytów manewrowało się nim dość sprawnie.
Jego atutem ma być cena, czyli 174 900 zł, praktycznie bez możliwości dopłaty za cokolwiek oprócz lakieru. Auta, które ma imitować, jak Defender czy Jeep Wrangler, są nieporównywalnie droższe. Raczej nie jest to ten sam typ klienta.
Jetour T2 tworzy sobie nowy, własny typ. Typ, którego niewiele zniechęca, gdy może kupić sobie benzynowe 2 litry z gazem i wałem napędowym w przykuwającym spojrzenia przechodniów nadwoziu.
Podstawowe dane techniczne Jetoura T2
- Silnik: benzynowy o pojemności 1998 cm³
- Moc maksymalna: 245 KM
- Maksymalny moment obrotowy: 375 Nm
- Skrzynia biegów: automatyczna, 7-stopniowa, dwusprzęgłowa
- Napęd: dołączany na cztery koła
- Długość z osłoną koła zapasowego: 4785 mm
- Szerokość: 2006 mm
- Wysokość: 1880 mm
- Rozstaw osi: 2800 mm
- Masa własna: 1880 kg
- Dopuszczalna masa całkowita: 2255 kg
- Prędkość maksymalna: 180 km/h
- Pojemność zbiornika benzyny: 70 l
- Deklarowane zużycie benzyny: 11,5 l/100 km
- Prześwit minimalny: 183 mm.
Redaktor prowadzący Autoblog.pl. Współtworzy dział Porady, choć stanowczo woli dział Jednoślady, gdzie testuje wszystko, co ma dwa lub trzy koła. Najchętniej jeździłby na co dzień Piaggio Ape, bo uważa, że koła z doczepionym dachem to wystarczający środek transportu. W połowie życia postanowił zostać dziennikarzem motoryzacyjnym i mu się udało. Pracował i wciąż współpracuje z DEKRA, a gdy nie ma go na Autoblogu, to jeździ po Polsce przeprowadzając audyty.