Słuchałem dźwięku silnika Hondy Prelude. Prawie zagłuszył ten prawdziwy
Blisko dwa lata czekałem na możliwość pojeżdżenia nową Hondą Prelude. Pierwsze rozczarowanie przyszło chwilę po tym, gdy dostałem do ręki kluczyki.
Nie skłamię, jeśli napiszę, że byłem jednym z pierwszych polskich dziennikarzy, którzy mieli okazję zobaczyć ten samochód na żywo, jeszcze w formie konceptu, na początku lipca 2024 roku. Od tego czasu z niecierpliwością wyczekiwałem momentu, kiedy będzie mi dane usiąść za kierownicą tego wozu i przekonać się, czy jeździ równie dobrze, jak wygląda. Tak, zaliczam się bowiem do grona osób, którym nowy Prelude autentycznie się podoba.
Wreszcie się doczekałem
No i… Kojarzycie to uczucie, gdy bardzo długo na coś czekacie, a gdy w końcu to nadchodzi, czujecie lekkie rozczarowanie? Bo ja tego właśnie doświadczyłem podczas testu nowej Hondy Prelude. Nie wiem, może przez te prawie dwa lata moje oczekiwania za bardzo urosły i liczyłem, że wszystko będzie perfekcyjnie.
Tymczasem na dzień dobry odkryłem jedną rzecz, która popsuła mi cały test – i to jeszcze zanim wsiadłem do samochodu. Pewnie nie zgadniecie, że chodzi o… lusterka. A konkretnie funkcję ich automatycznego rozkładania i składania przy, odpowiednio, otwieraniu i zamykaniu auta.
Nie wiem, czy to kwestia tego konkretnego egzemplarza prasowego, czy po prostu „ten typ tak ma”, ale cały proces odbywa się dość wolno, a do tego elektryczny silniczek rzęzi, jakby miał zaraz wyzionąć ducha. Posłuchajcie zresztą sami:
Na nagraniu widać (i słychać) lusterko po stronie kierowcy, ale to u pasażera zachowuje się bardzo podobnie. W obu przypadkach przy składaniu mechanizm pracuje wyraźnie głośniej niż przy rozkładaniu.
Jest to o tyle ciekawe, że w Hondzie Civic, którą jeździłem miesiąc wcześniej, ten problem nie występował. Więc może to faktycznie bolączka tylko testowanego egzemplarza.
A teraz wybaczcie, idę pojeździć trochę po zakrętach, żeby pozytywne wrażenia przysłoniły mi te negatywne.
