Dajcie spokój Żurkowi. Te jeżdżone wywiady to zgniłe jajo
Może przy okazji sprawy z ministrem Żurkiem ktoś uprzejmie zwróci uwagę na to, że ten rodzaj programów prowokuje kłopoty. Takie jajo z bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Wystarczy jeszcze tylko trochę poczekać, a słupki oglądalności skoczą.
Niepoważny jestem, że tak mówię. Nikt się tu nawet nie zająknie. Programy, w których gość lub prowadzący prowadzi samochód i mówi jednocześnie, pozostaną nietknięte. Tknięty może zostać najwyżej minister Żurek. Choć na jego miejscu żadnego mandatu bym nie przyjął, a już na pewno nie za nieustąpienie pierwszeństwa.
Minister Żurek kontra piesza
W trakcie wywiadu w programie Duży w Maluchu minister Żurek miał złamać przepisy ruchu drogowego. Podobno nie ustąpił pierwszeństwa osobie na przejściu dla pieszych. Prowadzący program od razu zareagował, sugerując popełnienie wykroczenia. Szybko również doczekaliśmy się szeregu analiz, tego jak bardzo stopa pieszej była już na przejściu i jak bardzo winny jest minister. Rozumiem, że wspaniała to okazja, by pojechać na ministrze, ale to bardziej formuła takich programów jest winna, a nie on.
Na miejscu ministra nie przerywałbym sobie jedzenia żurku i mandatu bym nie przyjmował. Nie bardzo wiem, jak policja ma mu go wystawić na podstawie tego, co widać na nagraniu. Widać kawałek nogi, który wchodzi na przejście. Nijak z tego nie wynika, że minister faktycznie pierwszeństwa nie ustąpił. Nawet nie widać, czy zmusił ją do zwolnienia kroku, a i odległość jest trudna do ocenienia. Chyba że twórcy programu usłużnie podeślą policji nagranie z lepszego kąta. W końcu chyba o to chodzi w takich programach, żeby ktoś w końcu kogoś rozjechał? Czy ja mylnie rozumiem koncepcję ciągłego rozpraszania czyjejś uwagi?
Programy z jeżdżeniem to kpina z bezpieczeństwa drogowego
Programy, w których gość programu jedzie i prowadzi samochód, są dość popularne. Jeszcze bardziej popularne są te, w których prowadzący prowadzi. Istnieją u największych dostawców treści on-line, nawet rozpoczynają poranki. Są doskonałą przestrzenią reklamową dla producentów tych samochodów. Ale dlaczego te samochody nie mogą stać? Może dlatego, że gość mniej by się wtedy mylił.
Gość lub prowadzący program muszą cały czas skupiać się na dwóch różnych czynnościach, na udzielaniu rozsądnej odpowiedzi i na prowadzeniu pojazdu w normalnym ruchu ulicznym. To się po prostu nie klei, szczególnie w przypadku gościa, który zapewne stara się nie powiedzieć niczego nieprzemyślanego, czego mógłby potem żałować. Nikt mi nie wmówi, że taka rozmowa nie ma wpływu na to, jak kierowca prowadzi samochód. Da się nawet znaleźć na to badania, że rozmawianie z pasażerem ma wpływ na uwagę kierowcy. Tylko po co? Wszystkim wygodniej jest udawać, że kilkunasto-, albo nawet kilkudziesięciominutowy wywiad to dla kierującego kaszka z mleczkiem. To są przecież profesjonaliści, ich uwaga nigdy nie jest rozproszona, oni nie popełniają błędów.
W oczekiwaniu na wzrost słupków
Twórcom tych programów proponuję poczekać, aż ktoś w trakcie myślenia nad pytaniem lub odpowiedzią naprawdę przejedzie komuś po stopach. Wtedy dopiero słupki oglądalności skoczą im w górę i ten format programu naprawdę się opłaci. Że też żaden producent samochodów jeszcze nie wpadł na to, że jak zdarzy się to akurat z udziałem jego samochodu, to trochę trudniej będzie mu reklamować niezawodne systemy bezpieczeństwa wspierające kierowcę.
