Takiego znaku w Polsce nie ma. Na Wschodzie jest powszechny
Na obszarze Europy przepisy ruchu drogowego są raczej jednolite. Niemniej, można spotkać pewne wyjątki, jak na przykład zupełnie nieznane u nas znaki drogowe.

Co ważne, nie chodzi tutaj chociażby o inne wzornictwo czy jakiś dodatkowy wariant obowiązującego w Polsce znaku, a o coś całkowicie innego. Jest to mianowicie znak wyznaczający koniec drogi jednokierunkowej, stanowiący parę do znaku, który u nas skatalogowany jest pod kodem D-3 "droga jednokierunkowa".
Znak, o którym mowa, spotkać można w państwach, które swego czasu tworzyły Związek Radziecki.
Znak końca drogi jednokierunkowej jest w istocie przekreślonym znakiem jej początku
Jego wygląd jest zatem logicznie powiązany z jego funkcją, zwłaszcza w odniesieniu do znaku początku drogi jednokierunkowej, który w większości państw wygląda tak samo - biała strzałka skierowana grotem do góry umieszczona na kwadratowej niebieskiej tarczy. Znak końca takiej drogi jest dodatkowo przekreślony czerwoną wstęgą.

Dokładna definicja takiego znaku to po prostu "koniec drogi jednokierunkowej", a jego działanie w praktyce jest równie nieskomplikowane - jeżeli przedtem jeden znak wyznaczył początek drogi jednokierunkowej, tak teraz drugi na tej samej zasadzie wyznacza jej koniec. Dziękuję, można się rozejść.
Przepisy ruchu drogowego w ZSRR były nieco inne niż w pozostałych krajach
Skąd w ogóle taki znak na drogach? Z tego powodu, że według przepisów ruchu drogowego obowiązujących na terenie Związku Radzieckiego droga jednokierunkowa nie stanowiła odcinka ograniczonego przez skrzyżowania, lecz ciągłą i nieprzerwaną drogę, na której końcu musiał być ustawiony znak odwołujący.
Na podobnej zasadzie działają regulacje dotyczące drogi z pierwszeństwem przejazdu, ograniczonej znakami D-1 i D-2.
Jak wiadomo, Związku Radzieckiego już od wielu lat nie ma, jednak ustanowione tam przepisy nadal obowiązują w jego byłych republikach, takich jak np. Białoruś, Rosja, Ukraina czy państwa bałtyckie. Z perspektywy członka Unii Europejskiej szczególnie istotne są państwa bałtyckie, czyli Litwa, Łotwa i Estonia, gdzie owe przepisy i ów znak obowiązują, w odróżnieniu od innych krajów europejskich.
W większości państw droga jednokierunkowa kończy się na najbliższym skrzyżowaniu
Co też powoduje pewien dysonans, kiedy zobaczy się taki znak w praktyce - no bo jak to, droga się kończy na skrzyżowaniu, więc po jakiego wuja stoi ten znak? A no właśnie takiego, że odcinkowy przebieg drogi jednokierunkowej nie obowiązywał na terenie Związku Radzieckiego, a po jego rozpadzie jego dawne republiki pozostały przy wcześniej ustalonych regułach.

Co ważne, Konwencja Wiedeńska, której byłe republiki ZSRR są również sygnatariuszami, dopuszcza takie zasady ruchu. Ujmijmy to tak, że jest w tej kwestii pewna dowolność i każde państwo dobrowolnie kształtuje przepisy dotyczące obowiązywania znaków informacyjnych.
Czyli jedni ustalają, że znak obowiązuje wyłącznie do najbliższego skrzyżowania, a drudzy, że do odwołania innym znakiem drogowym.
W Polsce nadchodzący koniec drogi jednokierunkowej zwiastuje znak ostrzegawczy A-20 "droga dwukierunkowa"
Znak ten wszakże nie anuluje takiej drogi w sensie formalnym, a jedynie ostrzega o zbliżaniu się do jej końca. Zmiana organizacji ruchu następuje bowiem w rezultacie osiągnięcia skrzyżowania - jeżeli droga pozostaje jednokierunkowa, to na następnym odcinku drogi musi ponownie stanąć znak D-3 "droga jednokierunkowa".

Nie weryfikowałem tego we wszystkich krajach po kolei, ale z tego co wiem i z tego co sam widziałem, takie zasady obowiązują wszędzie indziej w Europie, czyli np. w Czechach, Niemczech, Węgrzech, Hiszpanii czy Wielkiej Brytanii.
Ot, taka ciekawostka, która niczego do Waszego życia nie wniesie.
Dziennikarz, fotograf, podróżnik i graciarz. Od 2019 roku redaktor Magazynu Classicauto, występował również gościnnie w Plejady Subaru. Etatowo od 2015 roku instruktor nauki jazdy, od 2018 roku w warszawskiej szkole GazeLka, gdzie uczy młodych ludzi graciarstwa od podstaw. Pomiędzy wierszami biega z aparatem po obskurnej i zapadłej Polsce, publikując swe zdjęcia na instagramowym profilu Polska w ruinie. Czasami zabawia towarzystwo organizacją imprez nawigacyjno-turystycznych pod szyldem Stary Pojazd i Może. Jeździ na co dzień tym, co akurat rano odpali.