Wyjechał na ulicę starą Skodą. Ludzie byli w szoku

Na przejażdżkę wybrała się bowiem Skoda Favorit w wersji Top XX, a w ruchu uchwycił ją tzw. przypadkowy przechodzień, który wiedział doskonale, co właśnie zobaczył. Sprzęt jest typowym przedstawicielem aut szybszych z wyglądu niż z osiągów, ale robiących wrażenie na obserwatorach. Można powiedzieć, że to coś na wzór koncepcji hot hatch, tyle że z Bloku Wschodniego, co dodaje mu wyjątkowego smaku. Obrazu dopełniają czarne blaszki, wskazujące na to, że wóz znajduje się w Polsce od dawna i kupiony został w czasach, kiedy zwykłe Favoritki stanowiły budżetową alternatywę dla zachodnich samochodów.

Sama Skoda Favorit raczej nie wzbudza zachwytu na widowni, gdyż jest to nic innego, jak poprawnie zaprojektowany tani samochód kompaktowy. Ani szybki, ani szczególnie ładny, ani z żadnej strony przełomowy. Dlatego gdyby nie wersja specjalna, prawdopodobnie niewielu odwróciłoby wzrok.

A dokładniej mówiąc, przygotowanych w 1991 roku w Belgii, ponieważ za projekt i wykonanie odpowiadał miejscowy importer Skody. Wersje specjalne były dwie: Top X i Top XX, różniące się pomiędzy sobą liczbą błyskotek i wodotrysków. Później, w 1992 roku, dodano jeszcze kolejny poziom, czyli Top XX Evolution. W większości przypadków, niedostępne domyślnie dla skromniejszej wersji dodatki można było zamówić w ramach opcji, ale bywało i tak, że niektóre były w ogóle niedostępne. Przykładowo, dla wersji X niedostępny był szyberdach czy specjalny body-kit, zarezerwowane wyłącznie dla wersji XX.

W co zaś można było uzbroić tę szczególną Skodę? Chociażby w aluminiowe 15-calowe felgi, pas przedni z poczwórnymi reflektorami, kubełkowe siedzenia, drewnianą kierownicę, elektroniczny zegarek czy kasetowe radio Clarion. W najbogatszej konfiguracji samochód mógł posiadać również elektryczne szyby, a nawet klimatyzację. Część wyposażenia dostępna była domyślnie we wszystkich wersjach, część tylko w jednej, a część za dopłatą w każdej.

Belgowie ogólnie lubili na różne sposoby upiększać samochody z Europy Wschodniej, swego czasu pakując wielkie diesle do sowieckich limuzyn pokroju Wołgi czy Moskwicza albo ucinając dach z Łady Samary i robiąc z niej kabriolet. W tej bajce był również i nasz Polonez, nieudolnie skrzywdzony silnikiem od motorówki.

Chociaż w Internecie można przeczytać różne głupoty, oprócz pakietu stylistycznego Skoda nie przeszła żadnych mechanicznych modyfikacji. A już na pewno nie został im poddany silnik, którym był typowy dla Favoritki motor 1300 ccm - w tamtym momencie nowa konstrukcja, aczkolwiek wcale nie jakaś wybitnie nowoczesna.

Pomyłki wynikają zapewne z tego, że dużo osób myli pakiet Top XX z wersjami przeznaczonymi do ścigania, które rzeczywiście miały dużo więcej pary. Przykładowa rajdowa Skoda Favorit H miała silnik o mocy ponad 160 koni mechanicznych. Tyle że było to auto wyczynowe, a sam dłubnięty silnik pochodził z Volkswagena.

Wracając jeszcze na moment do silnika belgijskiej Skody, z uwagi na tamtejsze regulacje dotyczące emisji spalin, standardowy gaźnik Jikov należało zastąpić elektronicznie sterowanym Pierburg. Razem z nim współpracował komputer sterujący, sonda lambda i katalizator. Efekt? Wóz był szybszy z wyglądu od typowej Favoritki, ale jeździł od niej gorzej - silnik był zdławiony, a sam obwieszony biżuterią samochód cięższy.

Po dokonaniu specjalistycznej analizy mikroskopem ustaliłem, że tablice rejestracyjne WIE 5619 zostały wydane w 1991 roku, czyli w roku prezentacji omówionych wersji specjalnych. Wychodzi więc na to, że Skoda została w kraju zarejestrowana jako nowy wóz. Czy tak rzeczywiście było? Tak, ale... nie.

Prawdą jest, że samochód został zakupiony jako nowy, wszak od 1991 roku Skody Favorit były oficjalnie dostępne w Polsce. Tyle, że nasz bohater wyjechał na drogę jako... zwykła Skoda Favorit. Ów garnitur wersji Top XX został po prostu zamontowany przez właściciela w późniejszych latach eksploatacji - nie jest to zatem oryginał, a easter egg. Z drugiej jednak strony, pakiet sam w sobie jest oryginalny, a nie wycinany z kartonu, więc wóz robi wrażenie tak czy inaczej.

Ciekawostką dla koneserów wiedzy bezużytecznej jest to, że owe blachy zostały wykonane z plastiku, a nie z aluminium. Trwałość takich tablic pozostawiała wiele do życzenia, tym większy zatem szacunek i ukłony, że dotrwały w zdrowiu i szczęściu do 2026 roku. Podobnie jak i cały samochód.