W Monachium na fanów motoryzacji czeka wiele atrakcji – i nie mam tu na myśli wyłącznie tego, co przygotowało BMW. Warto bowiem odwiedzić też tamtejsze muzeum transportu.

W niedawnym tekście o zamaskowanym prototypie krążącym po ulicach Monachium wspomniałem, że spędziłem w stolicy Bawarii kilka dni na zwiedzaniu różnych muzeów. Nie będę zbyt odkrywczy, pisząc, że punktem obowiązkowym dla każdego miłośnika samochodów jest wizyta w placówce prowadzonej BMW. Uważam jednak, że w niemniejszym stopniu warto wybrać się także do Deutsches Museum – Verkehrszentrum.

Verkehrszentrum to jeden z pięciu oddziałów Deutsches Museum (trzy znajdują się w samym Monachium oraz po jednym w Bonn i Norymberdze). W lekkim tylko uproszczeniu można przyjąć, że jest to wystawa poświęcona szeroko rozumianemu transportowi.
Verkehrszentrum w Monachium – co warto wiedzieć?
Na ekspozycji można zobaczyć wszelkiego typu środki transportu, które na przestrzeni stuleci służyły ludziom do przemieszczania się. Są tu rowery, skutery, motocykle, ciężarówki, autobusy, szeroki przekrój taboru kolejowego i oczywiście samochody.
Nawet sam budynek, w którym mieści się muzeum, jest ciekawy. Jest to bowiem dawna hala wystawiennicza, oddana do użytku na początku XX wieku. Nie będzie raczej dużą przesadą, jeśli napiszę, że zapewne wiele aut spośród obecnych dziś na ekspozycji prezentowano tu przed laty, gdy były nowe.
Opisywane muzeum jest czynne codziennie od 9:00 do 17:00, ale są wyjątki (głównie w święta). Na zwiedzających czekają trzy hale – w pierwszej skupiono się na transporcie miejskim (zarówno kołowym, jak i szynowym), druga opowiada o dalszych podróżach, a w trzeciej obejrzymy samochody wyścigowe, prototypy i bogatą kolekcję rowerów oraz zapoznamy się z działaniem poszczególnych mechanizmów w aucie.
Zaczynamy zwiedzanie
Po zakupie biletów (normalny 11 euro, ulgowy 7 euro) wchodzimy do pierwszej ze wspomnianych hal i w zasadzie od razu trafiamy na pełnowymiarową makietę niemieckiej ulicy w latach 80.

Mamy tutaj sygnalizację świetlną i auta oraz jednoślady stojące „w korku” na dwóch pasach w każdym kierunku. A dodatkowo obok stoi tramwaj, który akurat się przypadkiem „wywrocławił”. Na szczęście na miejscu jest strażacki dźwig, który już przywraca go na właściwe tory.

Po minięciu tej scenki rodzajowej zaczynamy cofać się w czasie, podziwiając coraz starsze wozy, aż dochodzimy do pierwszych automobili z przełomu XIX i XX wieku. Po dotarciu do końca budynku możemy już wracać, tym razem oglądając kolejki miejskie i podmiejskie – do niektórych z nich można nawet wejść do środka, w tym także do oryginalnego wagonu monachijskiego metra.















Następnie swoje kroki kierujemy do hali z numerem 2, która (jak wcześniej wspomniałem) jest poświęcona dalszym podróżom. W tej części wystawy najlepiej odnajdą się miłośnicy kolejnictwa, choć i dla fanów samochodów znajdą się apetyczne kąski. Warto też poświęcić chwilę na prześledzenie historii rozbudowy sieci dróg w Niemczech.







Na koniec zostaje nam ostatnia hala, w której można podziwiać unikatowe BMW 507, wczesne Porsche 911 z nadwoziem ze stali nierdzewnej, Alfę Romeo 6C Grand Sport czy wyścigowe Auto Union Typ C. W tym miejscu czekają także strefa dla dzieci, wystawa rowerów
Na samym końcu jeszcze fantastyczna makieta kolejki i „żywe” eksponaty, pozwalające zapoznać się z działaniem m.in. skrzyni biegów czy hamulców.







Tak że, jeżeli będą chcieli pójść do muzeum transportu, to zabierzesz ich do muzeum transportu, że tak sparafrazuję klasyka. Bo według mnie zdecydowanie wypada odwiedzić to miejsce podczas pobytu w Monachium.
Z motoryzacją związany od dziecka - rodzinna legenda głosi, że jego pierwsze pełne zdanie wypowiedziane w języku polskim dotyczyło Fiata Tipo. W 2018 roku rozpoczął współpracę z redakcją tygodnika Motor, a przez kilka ostatnich lat pisał dla Wyboru Kierowców. Specjalizuje się w prezentowaniu i testowaniu motoryzacyjnych nowości, ale graciarstwo też nie jest mu obce. W swoim garażu trzyma między innymi Mercedesa W115, dwa Maluchy i Mustanga. W wolnym czasie przeważnie serwisuje swoje wozy albo jeździ nimi na zloty i rajdy, a czasami zdarza mu się nawet samemu zorganizować jakąś imprezę dla zabytków.