Możesz kupić rodzinną Dacię. Ale nie taką, jak Ci się wydaje

Nie zapominajmy oczywiście o takich przypadkach, jak modele Nova czy Solenza - tę drugą ostatnio z Rumunii przyprowadził mój serdeczny kolega, o czym pisałem TUTAJ i czego mu z całego serca współczuję gratuluję. Ale nie o tym miało teraz być.

Na znanym portalu ogłoszeniowym pojawiła się Dacia 1310 Break z dość późnego, jak na ten model, rocznika. Auta były u nas oficjalnie sprzedawane, ale raz, że nie były już wówczas szczególnie rozchwytywane, a dwa, że istniejące egzemplarze przeważnie zostały już zezłomowane.

A oto wspomniana Dacia 1310 Break na sprzedaż.

Oczywiście, samą Dacię 1310 produkowano o wiele dłużej, ponieważ działo się to łącznie od 1969 aż do 2004 roku. A wliczając bazujący na nim model Pick-up, nawet do 2006 roku.

Omawiany model był wytwarzany w latach 90., kiedy w obliczu problemów z wdrożeniem nowego modelu Nova należało przestarzałemu modelowi 1310 nałożyć kolejną warstwę tynku.

Zmiany polegały właściwie jedynie na odświeżeniu wzornictwa, z nieco zmodernizowanym rysunkiem pasa przedniego. Zmiany objęły oczywiście pełną gamę modelową, w tym również wersję kombi, której zresztą dotyczy ogłoszenie.

Po uwolnieniu rynku, samochody marki Dacia zaczęły stopniowo znikać z polskich dróg, ponieważ jako produkty kiepskiej jakości naturalnie ustępowały miejsca pojazdom bardziej nowoczesnym. Niemniej, w drugiej połowie lat 90. w Polsce sprzedano kilkaset egzemplarzy zmodernizowanych modeli 1310 oraz wspomnianych Dacii Nova. Te drugie kilkakrotnie pojawiały się w ostatnich latach w ogłoszeniach sprzedaży.

W pewnym sensie taka Dacia mogła stanowić konkurencję dla nowego Poloneza Atu, wszak w jej macierzystym kraju produkcję starego modelu podtrzymywano głównie z uwagi na niską cenę. Sprowadzono jednak zbyt mało egzemplarzy, aby mówić o jakiejkolwiek konkurencji na polskiej ziemi.

Nie powiem, aby był to najgorszy samochód, jaki kiedykolwiek w życiu kupiłem, ale myślę, że spokojnie zmieściłby się na podium. Jej ogólnym problemem była beznadziejna jakość wykonania - wszystko ledwo do siebie pasowało, skrzypiało, trzeszczało i pękało od dotknięcia.

Wisienką na torcie było tragiczne prowadzenie - układ biegów H w rzeczywistości bardziej przypominał W, a ponadto biegi często wchodziły z przeraźliwym zgrzytem. Nie wspominając już o tym, że działania skrzyni należało nauczyć się na pamięć, bo każde przełożenie miało swoje konkretne miejsce - dźwignia "wchodziła" tylko tam i nigdzie indziej.

Co niewątpliwie działa na jej korzyść, ponieważ auta te były niestety bardzo wrażliwe na zaniedbania. Nie ze względu na jakąś zaawansowaną technologię, ale po prostu dziadowską jakość wykonania, gdzie po kilku latach wszystko zaczynało się rozłazić.

Samochód ma zadeklarowany przez sprzedającego niski przebieg, co rokuje raczej przyzwoitą kondycję mechaniczną. Stan oblachowania i wyposażenia wnętrza również sugeruje, że auto raczej nie było używane zbyt intensywnie.

18 tysięcy złotych za Dacię ze swojego bodajże najgorszego okresu to bardzo dużo. Ok, samochód broni się w pewnym sensie dobrym stanem technicznym, przynajmniej na zdjęciach i w słowach sprzedającego, ale to nadal auto o raczej ujemnym statusie kolekcjonerskim. Na graciarskie daily jest zaś o wiele za drogie.

Inna sprawa, że kompletnie nie kupuję uzasadnienia, że "takich egzemplarzy pozostało niewiele". Ciekawe, jaki może być powód? Może taki, że nikt tego nie chciał ani wtedy, ani teraz? No nie wiem, chyba musiało chodzić o coś innego…