Takie tablice wydawano przez niecałe trzy lata. Dzisiaj bardzo ciężko je już spotkać

O czym mowa? Dobra, trochę Was podpuściłem, bo nie chodzi o zupełnie inny wzór tablic, a fakt krótkiego wykorzystywania kompletu typowych tablic samochodowych dla ciągników rolniczych, zamiast znanych dzisiaj motocyklowych. Właściwie to nawet tablicy motocyklowej - powinienem użyć liczby pojedynczej, bo taka blacha wydawana jest w jednej sztuce, a nie w parze.

I to w komplecie, czyli zarówno na przód, jak i na tył pojazdu. Tylna, wzorem dzisiaj znanej tablicy motocyklowej, miała formę dwurzędową, co zresztą było wówczas ogólnie przyjęta praktyką również i w przypadku samochodów osobowych. Inaczej mówiąc, dla każdego pojazdu wydawano komplet składający się z jednorzędowej tablicy przedniej, a także dwurzędowej tablicy tylnej.

Była to kontynuacja poprzednio obowiązujących przepisów dla tablic dwuliterowych, podle których ciągniki rolnicze rejestrowano tak samo, jak samochody osobowe - takie również otrzymywały one tablice rejestracyjne. Poprzedni system obowiązywał od 1956 do połowy 1976 roku, kiedy to wprowadzono nowy, wspomniany wcześniej trzyliterowy układ.

Czyli przez 2,5 roku, ponieważ pojazdy na tablice według nowego systemu zaczęto rejestrować od początku lipca 1976 roku. W rzeczywistości bardzo często był to nawet już rok 1977, ponieważ wiele urzędów wolało najpierw pozbyć się tablic poprzedniego wzoru, zanim zaczęło wydawać te nowe. Mogło być więc i tak, że okienko czasowe na zarejestrowanie ciągnika przed zmianą zasad było jeszcze węższe i nie trwało nawet pełnych dwóch lat.

Jeszcze ściślej, ciągniki rolnicze od tego momentu otrzymywały tylko jedną tablicę rejestracyjną, przeznaczoną do montażu z tyłu pojazdu. W odróżnieniu od samochodowej, tablica motocyklowa była znacznie mniejsza, natomiast układ znaków pozostał dokładnie taki sam. 

Z tego, co zauważyłem, nie było obowiązku malowania numeru rejestracyjnego z przodu, który obejmował właścicieli motocykli - jednak tylko tych jednośladów, gdzie było to fizycznie możliwe. W przypadku ciągników z góry założono, że taki przepis byłby bezużyteczny, dlatego poprzestano wyłącznie na tylnej blaszce.

Po pierwsze, powszechnie używane wówczas w Polsce ciągniki Ursus nie zapewniały miejsca na bezproblemowy montaż przedniej tablicy rejestracyjnej. Przeważnie więc ta umieszczona była byle jak i trzymała się pojazdu wyłącznie siłą socjalizmu. Problem nie dotyczył jednak wyłącznie polskich konstrukcji, bo czechosłowackie Zetory czy radzieckie Władimirce cierpiały na dokładnie to samo “schorzenie”.

Po drugie, do ciągników często montowano z przodu różny specjalistyczny sprzęt, który tablicę po prostu zasłaniał. Ta, jeżeli nawet była założona, i tak nie była widoczna. Identyfikacja pojazdu z tej perspektywy była zatem technicznie niemożliwa. Nie wspominając już o ryzyku uszkodzenia takowej podczas pracy.

Po zmianie wzoru tablic w 2000 roku na białe, ciągniki nadal rejestrowane są na motocyklowe blachy, tyle że te mają teraz nieco inny układ znaków od tych samochodowych - przynajmniej w przypadku dwuliterowych wyróżników. Nie wpływa to wszakże na pracę silnika ani ogólną sprawność całego pojazdu.

Tymczasem, ciągniki rolnicze zarejestrowane pomiędzy lipcem 1976 i styczniem 1979 roku i poruszające się wciąż na tych samych tablicach rejestracyjnych są dzisiaj niesamowicie rzadkie, ale to nie znaczy, że niespotykane. Wszak czas na wsi płynie znacznie wolniej, niż w dużym mieście.

A co z tablicami dwuliterowymi? Oficjalnie, wszystkie pojazdy, ciągniki też, należało przerejestrować na nowe, trzyliterowe tablice najpóźniej do końca 1984 roku. Nieoficjalnie? Pomidor.