Zorganizowałem imprezę samochodową i przeżyłem. Nie ma czym straszyć

W pierwszy pełny weekend listopada organizowałem graciarski rajd turystyczny, który w świetle aktualnych przepisów podchodzi pod zgromadzenie - przynajmniej w miejscu startu i zakończenia, gdzie jest większy tłum. Wydarzenie musiało być zatem formalnie zgłoszone.

Nastraszony przez kilka osób z mojego otoczenia, że jest to droga krzyżowa i zamordyzm, byłem pełen obaw. Praktyczne doświadczenie pokazało, że zupełnie niepotrzebnie, bo nie napotkałem po drodze absolutnie żadnych problemów.

Mówiło się powszechnie, że jeżeli impreza będzie mobilna, należy zgłosić jej fakt w każdej gminie, w której ktokolwiek postawi stopę albo oponę samochodu. Rajd turystyczny w miejscu przecież nie stoi, tylko się przemieszcza. Informację musi przy tym otrzymać bezpośrednio zarówno urząd gminy, jak i lokalna komórka policji.

Nic z tych rzeczy. Wystarczy po prostu zgłosić wydarzenie wraz z harmonogramem na odpowiedni do tego adres mailowy, gdzie obsługujący go ludzie rozprowadzą informacje wszędzie tam, gdzie będzie to potrzebne. Nie ma zatem żadnego biegania od drzwi do drzwi z papierami w zębach.

Spodziewałem się mnóstwa zwrotnych wiadomości i telefonów z dopytywaniem, co, jak, gdzie i w jakim celu, a tymczasem zgłoszenie zostało po prostu przyjęte do wiadomości i tyle w temacie.

Chociaż nie, odebrałem jedno połączenie w celu weryfikacji jednego adresu, ponieważ nie pasował on do załączonej do niego pinezki - mój błąd. Niemniej, po krótkiej rozmowie wyjaśniającej wysłałem wiadomość z poprawionym adresem i nikt więcej mnie już później nie niepokoił.

Wiadomo, że gdybym napisał zaledwie jedno zdanie i na tym poprzestał, to z całą pewnością tak łatwo by nie poszło. Wykonałem wszakże ruch wyprzedzający i opisałem wszystko na tyle dokładnie, na ile potrafiłem. Miejsce rozpoczęcia, miejsce zakończenia, spodziewany czas trwania całości, szacowana liczba uczestników, orientacyjny ramowy przebieg, itp.

Wiadomo, że w przypadku rajdów turystycznych trudno jest dokładnie przewidzieć ich harmonogram, ale starałem się wyjaśnić wszystko, czego byłem pewien lub niemal pewien. Nie spowiadałem się z każdego kilometra trasy, ale chciałem, aby jak najwięcej faktów było jawnych i nie wymagało dochodzenia. Inna sprawa, że też nie było tutaj zupełnie niczego do ukrycia.

Podkreśliłem w wiadomości mailowej, że impreza odbywa się w ruchu drogowym z poszanowaniem jego zasad, a jej charakter nie ma w sobie nawet ułamka ze sportowej rywalizacji. Co jest prawdą w 100 proc., bo tak działają rajdy turystyczne - liczą się punkty, a nie czas na setkę.

Wszystko odbyło się jednak bardzo profesjonalnie i nawet przez moment nie odczułem, że ktoś szuka problemów i się mnie czepia bez powodu. Dwaj funkcjonariusze zweryfikowali wszystkie informacje, po czym przeszli w stan spoczynku, stojąc z boku i jedynie obserwując, czy nic złego się nie dzieje.

Co ważne, żadnego problemu nie stanowiła nieco większa od zgłoszonej liczba uczestników ani meta przeniesiona z pobudek organizacyjnych w inne miejsce - stało się to dosłownie w noc przed imprezą, tak że nie było już czasu tego nigdzie zgłosić.

Wiadomo, że impreza imprezie nierówna, ale z dużej chmury spadł nie tyle mały deszcz, co delikatna mżawka, która ustała po kilku minutach. Straszenie zamordyzmem i biurokracją nie do przeskoczenia to bujda na resorach piórowych.

Tak że ani zloty, ani rajdy turystyczne nie wyginą, jeżeli będą organizowane z szacunkiem dla przepisów ruchu drogowego i wzajemnego współżycia.