Hyundai Tucson III kontra usterki i awarie. Są argumenty za dieslem

Hyundai Tucson o oznaczeniu fabrycznym TL został oficjalnie przedstawiony w 2015 roku jako następca ix35, które z kolei wcześniej zastąpiło pierwszego Tucsona. Dlatego opisywany model jest określany raczej jako trzecia generacja, ale czasami można się też spotkać z informacją, że to dopiero druga.

Mimo stosunkowo krótkiej obecności na rynku (lifting po trzech latach od debiutu i koniec produkcji w 2020 roku), samochód ten cieszył się dużym zainteresowaniem w salonach, co dziś skutkuje niezłą podażą aut z drugiej ręki. Sprawdziłem, jakie problemy występują w używanych egzemplarzach.

Hyundai Tucson 3. generacji ma:

Galeria: 2 zdjęcia

Galeria zdjęć

1/2

Użytkownicy chwalą Tucsona za przestronną kabinę w obu rzędach siedzeń, jak również pakowny bagażnik. Dla rodziny będzie jak znalazł.

Zwykle w tym miejscu wrzucam porównanie aut sprzed i po liftingu, jednak Tucson zmienił się tak subtelnie, że to byłaby bardziej zabawa w „znajdź 5 różnic” – lekko odświeżono grill i światła. Zamiast tego obejrzyjcie sobie wnętrze:

Galeria: 2 zdjęcia

Galeria zdjęć

1/2

Paleta jednostek napędowych dostępnych w trzeciej odsłonie Tucsona to wspomnienie czasów, gdy producenci wierzyli jeszcze w diesle. Dowód? Przez cały okres produkcji opisywanego modelu oferta benzyniaków ograniczała się do zaledwie dwóch motorów.

W tym samym czasie gama silników wysokoprężnych była nieustannie rozwijana, a pod koniec doczekała się nawet wersji z układem mild hybrid i 48-woltową instalacją elektryczną.

Wszystkie jednostki spełniają normę emisji spalin Euro 6, a po liftingu z 2018 roku nawet Euro 6d-TEMP.

Silniki benzynowe w Tucsonie 3. generacji:

Osoby zainteresowane zakupem benzynowego Tucsona mają dwie opcje. Obie mają cztery cylindry i bezpośredni wtrysk paliwa.

Wolnossące 1.6 GDI nie porywa osiągami, za to uchodzi za w miarę oszczędne. Turbodoładowane 1.6 T-GDI to jego dokładne przeciwieństwo – jest dużo szybsze, ale i więcej pali. Oraz opcjonalnie może mieć napęd 4x4.

Silniki wysokoprężne w Tucsonie 3. generacji:

Tutaj jest w czym wybierać. Począwszy od premiery, SUV Hyundaia był dostępny z silnikami 1.7 CRDi oraz 2.0 CRDi. Słabsza dwulitrówka miała napęd na obie osie w opcji, a mocniejsza seryjnie.

Wraz z liftingiem przeprowadzonym w 2018 roku, z cenników zniknął turbodiesel 1.7 CRDi, a jego miejsce zajęła jednostka 1.6 CRDi, która w mocniejszym wariancie mogła mieć napęd wszystkich kół. Przy okazji modernizacji, z oferty wypadło również 136-konne 2.0 CRDi, a to 185-konne otrzymało nowy automat o ośmiu przełożeniach, a nie sześciu jak do tej pory.

Ostatnie lata rynkowej kariery opisywanej generacji Tucsona to także postępująca hybrydyzacja. Od 2018 roku 185-konne 2.0 CRDi było równolegle dostępne także z układem mild hybrid 48V. W kolejnym roku tzw. miękką hybrydę zyskało 1.6 CRDi.

Po latach piętą achillesową Tucsona TL okazują się manualne skrzynie biegów. Początkowo problem dotyczył głównie aut z silnikami 1.6 T-GDI, ale z czasem pojawiły się głosy o awariach także w tych z 1.6 GDI i jednostkami wysokoprężnymi.

Sprawa jest dość poważna – usterka objawia się kłopotami z wrzucaniem poszczególnych biegów i „niepokojącym grzechotaniem” dochodzącym z przekładni. Wymiana skrzyni na używaną mija się z celem, podobnie jak zakup nowej w ASO. Użytkownicy chwalą sobie natomiast naprawy w niezależnych warsztatach.

Automaty są pozbawione tego typu wad, ale w ich przypadku należy się z kolei liczyć z problemami wynikającymi z przebiegu. Ponadto dwusprzęgłówki miewają tendencję do poszarpywania – czasami wystarcza ponowna kalibracja przekładni, ale może to być też oznaką zużycia.

Na szczęście silniki jako takie nie przysparzają właścicielom Tucsonów siwych włosów, o ile nie mówimy o spalaniu w turbobenzynie. Jedynie w dieslach mogą czasami zdarzać się trudności z rozruchem – winę zwykle ponosi zatkane sitko w zbiorniku paliwa. Dodatkowym objawem tej usterki jest głośniejsza praca pompy wysokociśnieniowej.

W temacie zaś pozostałych podzespołów nie słychać raczej o poważniejszych problemach, poza zwykłymi naprawami wynikającymi po prostu z wyeksploatowania. Jeśli już szukać bolączek w podwoziu, to przy tylnej osi – amortyzatory nie należą do przesadnie trwałych, a hamulce potrafią się zapiec.

Oprócz tego użytkownicy koreańskich SUV-ów skarżą się także na hałasujące łożyska kół oraz niską jakość powłoki lakierniczej – jest podatna na zarysowania i odpryski.

Na rynku wtórnym przeważają aktualnie samochody benzynowe (ok. 60 proc. udziału w ogłoszeniach wobec ok. 40 proc. diesli). Jeśli szukać takiego właśnie Tucsona, to najbezpieczniejszą opcją wydaje się powolne 1.6 GDI. Trzeba jednak dokładnie sprawdzić w nim kondycję przekładni.

Jeśli natomiast zużycie paliwa jest dla kogoś drugo- czy nawet trzeciorzędną kwestią, powinien zainteresować się wyraźnie mocniejszym 1.6 T-GDI, ale koniecznie ze skrzynią dwusprzęgłową.

W przypadku turbodiesli nie ma w zasadzie złego wyboru, ale ze względu na kiepskie osiągi można sobie darować najsłabsze warianty 1.6 CRDi oraz 1.7 CRDi. No i tutaj też lepiej unikać aut z manualem.