To była część Związku Radzieckiego. Liczyłem na ciekawe graty

Stolica państwa zawsze pod tym względem jest nieco dalej od reszty kraju, ponieważ park maszyn jest tam zazwyczaj nowocześniejszy. Tak jest wszędzie, tak jest też i u nas, tak że zero zaskoczenia pod tym względem, że w Rydze było tak samo.

Pewne rozczarowanie wynikało jednak z tego, że gratów w ogóle było tutaj niewiele, a jak już były, to przeważnie takie jakieś zupełnie nijakie. No ale dobra, nie po to się tu zebraliśmy - poniżej krótki przegląd tego, co przez kilka dni można spotkać w stolicy Łotwy.

Z jednej strony, Łotwa to była radziecka republika, dlatego miałem podstawy oczekiwać, że trochę ruskiego szmelcu tutaj jeździ albo chociaż gnije. Czy tak właśnie było? Absolutnie nie. Przez cztery dni spotkałem całe trzy sztuki Łady, z czego jedną wyprodukowaną już długo po rozpadzie Związku Radzieckiego.

Gdyby nie to, że to jedyne dwie Łady starej daty spotkane tutaj "na wolności", mógłbym założyć, że to najpopularniejszy i najbardziej spodziewany pojazd wyprodukowany w Związku Radzieckim, ewentualnie tuż po jego rozpadzie. Niestety, więcej egzemplarzy nie stwierdzono, chociaż muszę przyznać, że podmęczona "kopiejka" w ruchu ulicznym robiła robotę.

A to coś z zupełnie innej beczki, czyli Łada Kalina. Trudno ją raczej nazwać gratem, ponieważ to auto dość współczesne, dlatego wrzucam do miksu bardziej w kategorii ciekawostki. Samochód w Polsce raczej niespotykany, ale to też nie tak, że nie ma go wcale.

Żeby nie było, że nic z dawnego ZSRR tutaj nie ma, taki elegancki ZiŁ pracował sobie przy jednej z głównych dróg.

Najwięcej z tego towarzystwa jeździ Volkswagenów i Audi, natomiast w przypadku dwóch pozostałych można zauważyć lekką przewagę BMW nad Mercedesem, aczkolwiek też bez jakiegoś szału, że tych aut jeżdżą jakieś ogromne liczby. Dominują przy tym samochody z przełomu lat 80. i 90., ze wskazaniem na te z 90.

Jak to się zwykło mówić, ilość nie oznacza jakości, dlatego o ile BMW liczbowo wydawało się być więcej od Mercedesów, to różnorodność modeli ograniczała się tak naprawdę może do dwóch: "trójki" E36 i "piątki" E34. Oprócz tego, raz na jakiś czas widać było jakieś przezroczyste E39, a poza tym w temacie starszych BMW było słabiutko.

Oprócz modeli typowych, czyli Baleronów i 190-tek, trafiło się również kilka o wiele ciekawszych egzemplarzy. Warto przy tym zauważyć, że nawet te niszowe występowały w stanie spatynowanych gratów, a nie wygłaskanych perełek.

Co pojawiało się najczęściej? Być może to przypadek, ale w Rydze spotkałem więcej starych Mercedesów SLK niż Baleronów W124 - przewaga 5:1. Co również istotne, każdy egzemplarz SLK był nieco podmęczony, a nie pięknie wyrychtowany.

Kaczka? Owszem, jak najbardziej, jeszcze jak! Tutaj widać wóz podczas drobnych napraw bieżących, ale kilka egzemplarzy spotkałem również na robocie w regularnym ruchu drogowym.

C140 akurat wyglądał na zaopiekowanego klasyka, niemniej warto zwrócić na niego uwagę, bo to model niezbyt popularny.

Stara klasa S typu W126 nie była często spotykana, ale kiedy już się pojawiła… aaa dobra, o tym będzie oddzielny tekst. Tutaj w roli zajawki zdjęcie zrobione z daleka, zanim jeszcze miałem okazję zobaczyć z bliska, co to za egzemplarz.

Przeważały oczywiście Volkswageny, ale Audi nie zostawało jakoś daleko w tyle. W przeciwieństwie do BMW i Mercedesów, dość sporo było też… wrostów. No cóż, trudno, co zrobić.

Golf trzeci. Nuda.

Transporter T4. Nuda jeszcze bardziej.

Passat B4. Nadal nuda, chociaż nieco mniej.

Passat B3. To już jest jakieś, chociaż wciąż nuda.

Passat B2 w wersji sedan. No dobrze, zrobiło się ciekawiej.

Golf drugi jako wrost na tle bloku z wielkiej płyty. Robi sens.

A tu Golf drugi w postaci normalnie używanego wozu.

Audi 80 w wersji amerykańskiej? No, no. Chociaż to chyba tylko przeróbka poprzez zmianę elementów pasa tylnego, ponieważ oprócz lamp wszystko inne zgadzało się ze specyfikacją europejską.

Audi 100 jako Cygaro. Pamiętam, że kiedy moi koledzy byli na Łotwie jakąś dekadę temu, tych aut było tutaj mnóstwo. Dzisiaj już ich prawie nie ma, a ta "setka" to jedyna spotkana na ulicy.

Audi Coupe po tłustym tuningu. Dla przeciwwagi, że nie wszystko tutaj to typowe graty.

Brakuje jakiegoś modelu szczególnie wyróżniającego się na tle pozostałych, tak jak np. Suzuki Swift w Budapeszcie czy Skoda Fabia w Pradze. Wszystkie pokazane powyżej auta występują w jakichś tam liczbach, ale żaden nie przeważa jakoś ponad resztą. Być może najwięcej spotkałem BMW E34, ale nadal ich liczba nie była na tyle duża, aby mówić o jakiejś przewadze.

Zdarzały się oczywiście jakieś przypadkowe stare auta pokroju np. Mazdy 323 BG czy Peugeota 205, były to jednak zaledwie pojedyncze strzały. Czyli, ogólnie mówiąc, nuda jak w polski filmie.

Bywało lepiej, bywało gorzej. Lepiej już jednak nie będzie.