Zdają egzamin i zapominają. O życiu drogowym
Jakoś tak się utarło, że ludzie wykupują jazdy dodatkowe w celu lepszego przygotowania się do egzaminu lub po długiej przerwie od prowadzenia samochodu. Najbardziej cenię jednak trzecią, najmniejszą grupę: ludzi, którzy po zdaniu egzaminu chcą po prostu lepiej jeździć.
Ze strony formalnej, taka osoba już “nic nie musi”. Egzamin zaliczony, prawo jazdy zdobyte, gra ukończona. Tajemnicą poliszynela jest wszakże, że przygotowanie kursanta do egzaminu to nieco inna rozgrywka, niż uczynienie tego samego w odniesieniu do realnego radzenia sobie w ruchu drogowym. Choćbym nie wiadomo jak bardzo się starał jako instruktor, nie uniknę tego z uwagi na bardzo wąskie ramy czasowe przeznaczone na ulepienie kierowcy z kawałka gliny.
Jeżeli ktoś jest świadomy swoich braków, wróci na zajęcia dodatkowe
Przeważnie w momencie, kiedy ktoś już zaliczy egzamin praktyczny, nie ma motywacji doskonalić się dłużej pod okiem instruktora. Przecież ma już prawo jazdy, więc o co chodzi? A prawda jest taka, że tak naprawdę dopiero teraz można zdjąć pelerynę poprawności politycznej i pokazywać niektóre zagadnienia tak, jak jest naprawdę.
Inaczej mówiąc, można uczyć praktycznej jazdy bez stresu, że powiem coś nie tak, ktoś później zrobi to na egzaminie i wróci na tarczy, “bo tak nie wolno”. A wszyscy wiemy, jak jest - teoria sobie, a życie sobie.
Poruszanie się w dużym mieście często mocno rozmija się z teorią
Jeżeli wszystko mielibyśmy robić według klucza, na dużych skrzyżowaniach w godzinach szczytu stalibyśmy do wiosny, a wiosną do jesieni. Czasami trzeba improwizować w sposób, którego nie wyczyta się w żadnym rozporządzeniu. Ten zrobił to, tamten zrobił tamto, tamten tego tam, przez to ten tamtemu - jedź!
Tak samo rzecz ma się przy zmianie pasa w korku. Używając terminologii piłkarskiej, bez gry ciałem na granicy faulu czasami ciężko jest się wpasować w kolumnę ciasno jadących samochodów. Umiejętne wykorzystywanie czyjegoś niezdecydowania i przez to pozostawionej wolnej przestrzeni to, chcąc nie chcąc, nieodłączny element poruszania się w miejskiej dżungli.
Jest więcej czasu na jazdę poza obszarem zabudowanym
30 godzin zegarowych to mało, nawet jeżeli ktoś jest zdolnym uczniem. Czego bym nie robił, rzadko kiedy mam wystarczająco dużo czasu, aby szerzej poćwiczyć z kimś jazdę poza obszarem zabudowanym, wliczając w to także drogi szybkiego ruchu.
Kiedy presja nadciągającego egzaminu znika, można zaangażować się bardziej. Zdarzyło mi się kiedyś, niestety tylko raz, kiedy mój kursant do mnie wrócił z życzeniem, że chce dokupić pakiet zajęć dodatkowych i wszystkie poświęcić na jazdę poza miastem. W tym przypadku faktycznie mogłem powiedzieć, że człowiek wchłonął tyle wiedzy, ile chciał i potrzebował.
A prawda jest taka, że nauka np. wyprzedzania pod prąd czy szybkiego pokonywania zakrętów nie jest rzeczą, którą można ugryźć na zawołanie. Czasami trzeba odjechać naprawdę daleko od dużego miasta, aby wydeptać sobie odpowiednie warunki.
Wszystko odbywa się w ramach przepisów ruchu drogowego
Chociaż w obliczu niektórych powyższych sformułowań można pomyśleć, że uczę ludzi ignorowania przepisów. Nic z tych rzeczy, a jest nawet wręcz przeciwnie - nie ma mowy o żadnym lekceważeniu takich reguł, jak zatrzymywanie się na zielonej strzałce czy utrzymywanie przepisowej prędkości. Czym innym jest np. delikatne przekroczenie granic podczas wyprzedzania kolumny ciężarówek na autostradzie, a czym innym notoryczna jazda ponad limit w obszarze zabudowanym.
Tak samo ważny jest nacisk na zasady pierwszeństwa. To, że swoją mową ciała i zachowaniem wywiera się na kimś presję np. podczas zmiany pasa pod żadnym pozorem nie oznacza, że ktoś może sobie bez żenady po prostu zajechać komuś drogę.
Egzamin niestety nie weryfikuje umiejętności sytuacyjnego rozwiązywania problemów na drodze
Niczym na egzaminie maturalnym, należy po prostu wpasować się w klucz odpowiedzi. Prawda jest taka, że im mniej wychodzi się poza schematy, tym łatwiej zdać egzamin. Tyle, że później nie ma kiedy ludzi takiego nieszablonowego myślenia nauczyć.
